1 ـ شمول عفو الهی؛ قرآن کریم عفو و گذشت بندگان خدا از یکدیگر را زمینه ساز عفو خداوند می داند.
(وَلْیعْفُوا وَلْیصْفَحُوا اَلا تُحِبُّونَ اَنْ یغْفِرَ اللّهُ لَکمْ)[1]
و باید عفو کنند و درگذرند، آیا دوست نمی دارید که خداوند بر شما ببخشاید.
2 ـ نصرت الهی؛ امام کاظم (ع ) فرمود:
(مَا الْتَقَتْ فِئَتانِ قَطُّ، اِلاّ نُصِرَ اَعْظَمُهُما عَفْواً)[2]
هرگز دو گروه با هم روبه رو نشدند، مگر آنکه بخشنده ترین آن دو یاری شد.
3 ـ طول عمر؛ از رسول خدا(ص ) چنین نقل شده است:
(مَنْ کثُرَ عَفْوُهُ مُدَّ فی عُمْرِهِ)[3]
آن که عفوش بسیار شد، عمرش طولانی می شود.
4 ـ دوام حکومت؛ رسول خدا(ص ) عفو و گذشت زمامدار را موجب پایداری حکومتش می داند:
(عَفْوُ الْمَلِک عِقالُ الْمُلْک)[4]
گذشت زمامدار سبب پابرجا شدن حکومت است.
5 ـ از بین رفتن کینه ها؛ رسول خدا(ص ) فرمود:
(تَعافَوْا تَسْقُطِ الضَّغائِنُ بَینَکمْ)[5]
از یکدیگر در گذرید تا کینه ها از میانتان رخت بربندد.
6 ـ عزّت دنیا و آخرت؛ پیامبر(ص ) فرمود:
(مـَنْ عَفا عَنْ مَظْلَمَةٍ اَبْدَلَهُ اللّهُ بِها عِزّاً فِی الدُّنْیا وَالاْ خِرَةِ)[6]
هر که از لغزشی درگذرد، خداوند به سبب این گذشت، عزّت دنیا و آخرت را به او عطا می کند.
7 ـ رهایی از عذاب دوزخ؛ حضرت علی علیه السلام عفو را موجب نجات از عذاب جهنّم دانسته است:
(اَلْعَفْوُ مَعَ الْقُدْرَةِ جُنَّةٌ مِنْ عَذابِ اللّهِ سُبْحانَهُ)[7]
گذشت در هنگام توانایی، سپری در برابر عذاب خداوند است.
8 ـ پـاداش بـسـیـار؛ امـام عـلی عـلیـه السـلام پـاداش انـسـان بـا گـذشـت را غـیـر قابل سنجش می داند و می فرماید:
(شَیئانِ لا یوزَنُ ثَوابُهُما: اَلْعَفْوُ وَ الْعَدْلُ)[8]
پاداش دو چیز را نمی توان سنجید: عفو و عدل.
پی نوشت ها:
[1] نور (24) ، آیه 22 .
[2] بحارالانوار ، ج 75 ، ص 359 .
[3] همان .
[4] تفسیر نور الثقلین ، ج 4 ، ص 210 .
[5] میزان الحکمه ، ج 6 ، ص 367 .
[6] بحارالانوار ، ج 71 ، ص 420 ..
[7] شرح غررالحکم ، ج 1 ، ص 398 .
[8] همان ، ج 4 ، ص 184 .
منبع: حوزه نت
