شفاعت آمدم اي دوست ديدهي خود را
شفاعت آمدم اي دوست ديدهي خود را
شاعر : امير خسرو دهلوي
| کزو مپوش گل نو دميدهي خود را |
|
شفاعت آمدم اي دوست ديدهي خود را |
| کجا برم بدن غم رسيدهي خود را |
|
رسيد خيل غمت ورنه ايستد جانم |
| چه ناشنيده کند کس شنيدهي خود را |
|
بگوش ره ندهي نالهي مرا چه کنم |
| که مرهمي برسانم گزيدهي خود را |
|
چنين که من ز تولب ميگزم کم ار گويي |
| فرو گذاشت مکن آفريدهي خود را |
|
به چاه شوق فرو ماندهام خداوندا |
|