دل ز تو بيغم نتوانيم کرد
دل ز تو بيغم نتوانيم کرد
شاعر : امير خسرو دهلوي
| درد ترا کم نتوانيم کرد |
|
دل ز تو بيغم نتوانيم کرد |
| غنچه از شوق پيرهن بدريد |
|
باد بويش به بوستان آورد |
| لب نباشد نبات پاره بود |
|
چون لبت را به گاز پاره کنم |
| لب چه باشد که دست هم نزند |
|
خضر پيش لبت به آب حيات |
| که اين شربتي زير آن پاي بود |
|
بيا اي جهان بر سر من بگرد |
| برآورد از جان عشاق دود |
|
خطت کز لبانت برآورد سر |
| که کس تيغ بردوستان ناز خود |
|
به بازي مزن تيغ بر جان من |
| نمک سوي هندوستان ميبرد |
|
سر زلف کايد همي برلبش |
| بپوش روي و گرنه در انجمن مگذر |
|
بهانه مي طلبند اهل دل که جان بدهند |
| ازان چيزي براي من نگهدار |
|
همه بر ديگران قسمت مکن غم |
| که من رفتم تو جاي من نگهدار |
|
صبوري با غمش مي گفت در دل |
| بارد بساز و ترک سر گير |
|
گر درد سريت هست از عشق |
|