ماده قبلی:
ماده ۲۱: همکاری با مقامات صلاحیت‌دار
۱. ارائه‌دهندگان سیستم‌های هوش مصنوعی پرخطر باید بنا به درخواست مستدل یک مقام صلاحیت‌دار، تمامی اطلاعات و اسنادی را که برای اثبات انطباق سیستم هوش مصنوعی پرخطر با الزامات مندرج در بخش ۲ لازم است، در اختیار آن مقام قرار دهند. این اطلاعات باید به زبانی ارائه شود که برای مقام مربوطه به‌راحتی قابل فهم بوده و در یکی از زبان‌های رسمی نهادهای اتحادیه باشد، بنا بر زبانی که دولت عضو مربوطه تعیین می‌کند.۲. ارائه‌دهندگان باید همچنین بنا به درخواست مستدل یک مقام صلاحیت‌دار، در صورت لزوم، دسترسی آن مقام را به گزارش‌های خودکار ثبت‌شده (لاگ‌ها) که طبق ماده ۱۲ (۱) توسط سیستم هوش مصنوعی پرخطر تولید شده و تا جایی که تحت کنترل آن‌ها است، فراهم کنند.
۳. هرگونه اطلاعاتی که یک مقام صلاحیت‌دار بر اساس این ماده دریافت می‌کند، باید مطابق تعهدات محرمانگی مندرج در ماده ۷۸ مورد رسیدگی قرار گیرد.
.jpg "قانون هوش مصنوعی اتحادیه اروپا - فصل 3؛ ماده ۲۱: همکاری با مقامات صلاحیت‌دار")
تحلیل و تفسیر ماده ۲۱ همکاری با مقامات صلاحیت‌دار
تحلیل بند ۱این بند یک تعهد همکاری اطلاعاتی گسترده برای ارائه‌دهندگان ایجاد می‌کند. هر زمان که یک مقام دولتی با استدلال و دلیل مشروع درخواست کند، ارائه‌دهنده باید تمامی مدارک لازم برای اثبات انطباق سیستم با الزامات بخش ۲ را بدهد. نکته مهم این است که اطلاعات باید به زبانی قابل فهم برای مقام باشد و انتخاب زبان با دولت عضو (کشور) مربوطه است؛ یعنی ارائه‌دهنده نمی‌تواند اسناد را فقط به زبان دلخواه خود ارائه دهد. این بند تضمین می‌کند که نهادهای نظارتی بتوانند سیستم‌ها را واقعاً ارزیابی کنند و ارائه‌دهندگان نتوانند با عدم همکاری بررسی‌ها را مختل کنند.
تحلیل بند ۲
در این بند، قانون به‌طور خاص «لاگ‌های خودکار» را ذکر می‌کند، زیرا این داده‌ها برای کشف خطا، بررسی عملکرد سیستم، تحلیل حوادث، یا تشخیص تخلف بسیار حیاتی هستند. ارائه‌دهنده باید در صورت درخواست مستدل مقام صلاحیت‌دار، دسترسی به این لاگ‌ها را فراهم کند، اما فقط به میزانی که تحت کنترل او باشد. یعنی اگر بخش‌هایی از لاگ در کنترل ارائه‌دهنده نیست (مثلاً در کنترل بهره‌بردار یا شخص ثالث)، ارائه‌دهنده مسئول ارائه آن بخش‌ها نیست. هدف این بند ایجاد شفافیت فنی و امکان بررسی دقیق رفتار سیستم است.
تحلیل بند ۳
این بند به مسئله مهم «محرمانگی» می‌پردازد. هر اطلاعات یا سندی که مقام صلاحیت‌دار در جریان نظارت دریافت می‌کند، باید طبق ماده ۷۸ کاملاً محرمانه نگهداری شود. این موضوع از سوءاستفاده از داده‌های فنی، محرمانه، تجاری یا حساس جلوگیری می‌کند و اعتماد ارائه‌دهندگان را حفظ می‌کند. قانون می‌خواهد مطمئن شود که تبادل اطلاعات برای نظارت باعث آسیب تجاری یا نقض حریم خصوصی نشود.
منبع: تهیه شده در واحد فناوری های نوین راسخون
