قانون هوش مصنوعی اروپا: متن ملاحظه 84
بهمنظور تضمین قطعیت حقوقی، لازم است تصریح شود که تحت شرایط مشخص، هر توزیعکننده، واردکننده، بهرهبردار یا شخص ثالث دیگر باید بهعنوان ارائهدهنده یک سامانه هوش مصنوعی پرخطر تلقی شود و در نتیجه تمامی تعهدات مرتبط را بر عهده گیرد.این وضعیت زمانی محقق میشود که آن شخص نام یا علامت تجاری خود را بر سامانه هوش مصنوعی پرخطری که پیشتر در بازار عرضه شده یا به بهرهبرداری رسیده است درج کند، بدون آنکه ترتیبات قراردادی که توزیع متفاوت تعهدات را پیشبینی میکنند، مخدوش شود.
همچنین این حکم زمانی اعمال میشود که آن شخص تغییر اساسی در سامانه هوش مصنوعی پرخطری که پیشتر در بازار عرضه شده یا به بهرهبرداری رسیده است ایجاد کند، بهگونهای که آن سامانه همچنان وفق این مقرره در زمره سامانههای پرخطر باقی بماند. افزون بر این، در صورتی که آن شخص هدف موردنظر یک سامانه هوش مصنوعی، از جمله سامانههای هوش مصنوعی با کاربری عمومی، را که پیشتر بهعنوان پرخطر طبقهبندی نشده و در بازار عرضه یا به بهرهبرداری رسیده است تغییر دهد، بهگونهای که آن سامانه بر اساس این مقرره در زمره سامانههای پرخطر قرار گیرد، همان حکم جاری خواهد بود.
.jpg "قانون هوش مصنوعی اروپا: ملاحظه 84")
این مقررات نباید به مقررات خاصتر مقرر در برخی قوانین هماهنگسازی اتحادیه که بر پایه رویکرد تقنینی جدید وضع شدهاند خدشهای وارد کند و این مقرره باید در کنار آنها اعمال شود.
برای نمونه، بند ۲ ماده ۱۶ مقرره (اتحادیه اروپا) ۲۰۱۷/۷۴۵ که مقرر میدارد برخی تغییرات نباید بهعنوان تغییراتی تلقی شوند که بتوانند بر انطباق یک وسیله با الزامات قابل اعمال تأثیر بگذارند، همچنان نسبت به سامانههای هوش مصنوعی پرخطری که در معنای آن مقرره وسایل پزشکی محسوب میشوند، اعمال خواهد شد.
تحلیل ملاحظه 84
در بخش نخست، ملاحظه با هدف ایجاد قطعیت حقوقی بیان میکند که در برخی شرایط خاص، توزیعکننده، واردکننده، بهرهبردار یا هر شخص ثالث دیگر ممکن است از نظر حقوقی «ارائهدهنده» سامانه هوش مصنوعی پرخطر محسوب شود. نتیجه این تلقی آن است که شخص مزبور باید تمامی تعهدات مقرر برای ارائهدهنده را بهطور کامل بر عهده گیرد. این بخش نشان میدهد که عنوان حقوقی اشخاص صرفاً تابع نقش اولیه آنان در زنجیره عرضه نیست، بلکه به رفتار و اقدامات عملی آنان نیز وابسته است.در بخش دوم، نخستین حالت تحقق این وضعیت توضیح داده میشود. اگر شخصی نام یا علامت تجاری خود را بر سامانه پرخطری که پیشتر در بازار عرضه یا به بهرهبرداری رسیده است درج کند، در عمل خود را بهعنوان عرضهکننده آن معرفی کرده و بنابراین در جایگاه ارائهدهنده قرار میگیرد. البته این حکم مانع از آن نیست که در روابط قراردادی میان اشخاص، نحوه توزیع تعهدات به شکل متفاوتی تنظیم شده باشد، لیکن در برابر مقرره، مسئولیت اصلی بر عهده شخصی خواهد بود که سامانه را با نام یا نشان خود عرضه میکند.
در بخش سوم، دومین حالت مطرح میشود و آن ایجاد تغییر اساسی در سامانه پرخطری است که پیشتر عرضه یا بهرهبرداری شده است. اگر شخصی چنین تغییری ایجاد کند و سامانه همچنان در زمره سامانههای پرخطر باقی بماند، وی در حکم ارائهدهنده تلقی میشود. همچنین اگر شخصی هدف موردنظر سامانهای را که قبلاً پرخطر نبوده تغییر دهد و در نتیجه آن سامانه بر اساس مقرره بهعنوان پرخطر طبقهبندی شود، همان اثر حقوقی مترتب خواهد شد. بدین ترتیب، تغییرات ماهوی یا تغییر در کاربری میتواند موجب انتقال مسئولیت کامل ارائهدهنده شود.
در بخش چهارم، تأکید میشود که این احکام نباید به مقررات خاصتر مقرر در برخی قوانین هماهنگسازی اتحادیه که بر پایه رویکرد تقنینی جدید وضع شدهاند لطمه وارد کند و این مقرره باید در کنار آنها اعمال شود. این بخش بر اصل همزیستی و تکمیلکنندگی میان چارچوبهای حقوقی مختلف تأکید دارد.
در بخش پایانی، با ذکر نمونهای از مقرره مربوط به وسایل پزشکی، روشن میشود که در مواردی که آن مقرره تغییرات خاصی را مؤثر در انطباق تلقی نمیکند، همان قاعده همچنان نسبت به سامانههای هوش مصنوعی پرخطری که در قالب وسیله پزشکی قرار میگیرند اعمال میشود. این مثال برای جلوگیری از تعارض و تضمین انسجام میان مقررات مختلف ارائه شده است.
منبع: ترجمه شده توسط بخش فناوری های نوین سایت راسخون
.jpg "تفاوت بونوس، تخفیف و ریفاند در پراپ فرمها چیست؟")
