پشت پرده سزارين

عمل سزارين در برخي کشورها مانند ايران و آمريکا رواج زيادي دارد. بد نيست درباره سزارين کمي بيشتر بدانيم.
اين عمل نوعي از زايمان است که در اتاق عمل و تحت بي‌هوشي کامل يا موضعي و با هدف حفظ جان مادر و نوزاد انجام مي‌شود. در اين عمل، پزشک جراح ابتدا پوست، سپس ماهيچه‌هاي شکمي و بعد ماهيچه رحم را برش مي‌دهد و جنين را از اين طريق بيرون مي‌کشد. اين عمل، عملي نيست که زنان صرفا به دليل ترس از درد زايمان بخواهند آن را انجام دهند و دلايل خاص بايد داشته باشد. سزارين وقتي انجام مي‌شود که:
• لگن به قدري کوچک است که عبور جنين از راه طبيعي غيرممکن است.
• رحم قدرت منبسط شدن را ندارد و زايمان بايد به سرعت انجام شود.
• جفت به گونه‌اي به رحم چسبيده که امکان زايمان طبيعي نيست.
• جنين حالتي غيرعادي در رحم دارد.
• رحم شکل طبيعي ندارد يا اينکه شما در گذشته عمل سزارين انجام داده‌ايد.
• مادر دچار فيبروم يا کيست رحمي است يا بيماري خاصي دارد.
• زايمان چندقلو باشد.
کساني که سزارين مي‌کنند، نسبت به کساني که زايمان طبيعي داشته‌اند بايد بيشتر استراحت کنند. 20 تا 30 روز استراحت ضروري است و به طور معمول زنان 24 ساعت پس از عمل از رخت‌خواب برمي‌خيزند، با اين حال اختلالاتي در راه رفتن و درد شديد شکمي، طبيعي است. اين زنان از 6 تا 10 روز در بيمارستان بستري مي‌شوند.
زني که لگن کوچکي دارد، هرگز نمي‌تواند به طور طبيعي زايمان کند. اما اگر سزارين به دليل شکل و وضعيت جنين در رحم تجويز شده است، در زايمان بعدي مي‌توان شکل جنين را بررسي کرد و زايمان طبيعي انجام داد.
به طور معمول چند ماهي طول مي‌کشد تا جاي اين زخم محو شود. در صورتي که زايمان اورژانسي باشد، اين برش به صورت عمودي و گسترده‌تر انجام مي‌شود.
منبع:www.salamat.com
/ك