کودک و ميل جنسي
نويسنده:دکتر غلامحسين قائدي / روان‌پزشک
برخي روان‌پزشکان معتقدند تمايلات جنسي از بدو تولد شروع مي‌شود و مکيدن پستان مادر را نيز جزو تجارب جنسي محسوب مي‌کنند. در برخي تحقيقات نيز توانايي ارگاسم در نوزادان پسر پنج ماهه و نوزادان دختر 4 ماهه گزارش شده است. اين تحقيقات به اين نکته اشاره کرده‌اند که مراحل ارگاسم در نوزادان پسر دقيقا مانند مردان بالغ است، منهاي توانايي انزال.
در اين دوره لازم است والدين و مراقبان کودک به نکات اساسي زير توجه نمايند:
1- از هرگونه لمس و نوازش اندام تناسلي کودک خودداري نماييد.
2- تماس دست با اندام تناسلي کودک و شيرخوار در هنگام تعويض پوشک يا شستشو و حتي حين حمام کردن او را به حداقل برسانيد.
3- از انجام روابط زناشويي درساعات بيداري کودک و شيرخوار اجتناب کنيد که اين مساله در تعاليم ديني نيز به صورت ويژه مورد توجه قرار دارد و به آن تاکيد شده است.
در دوران خردسالي، تفاوت‌هاي کودکان از نظر جنسيتي بارزتر شده و نسبت به بازي‌هاي پسرانه يا دخترانه نمود پيدا مي‌کند. با شروع به رشد ذهني و عقلي، کودک به مرور نام نقاط مختلف بدن خود را ياد مي‌گيرد که لازم است در اين دوران آموختن صحيح اسامي اعضاي تناسلي توسط والدين به تنهايي يا به کمک مشاوران به جاي اسامي نامانوس مورد توجه و اهميت ويژه قرار گيرد. به مرور با رشد کودک و آشنايي با محيط پيرامون و شناخت بيشتر نقاط مختلف بدن کودک درمي‌يابد که لمس برخي نقاط بدن براي وي خوشايند است. برخي از کودکان در اين دوران ممکن است به اين لمس ادامه داده و حالت خودارضايي به خود بگيرند که حرکاتي مانند خوابيدن مکرر بر روي شکم و مالش خود به اشياء يا زمين يا اسباب‌بازي‌ها و عروسک‌ها فرآيندي معمولي و گذرا تلقي مي‌شوند. توجه والدين به اين موارد و جدا کردن اين موارد از ساير مواردي که عوامل گوناگون از جمله عفونت‌هاي ادراري و مشکلات تناسلي و پوستي موجب تحريک دستگاه تناسلي کودکان مي‌گردد، بسيار مهم تلقي مي‌شود.
هرچند سوالات بسياري در مورد علل اين رفتار کودکان همچنان بي‌پاسخ مانده ولي مسلم است که اين پديده در اين سنين موقت است و نياز به اقدام خاصي ندارد. هرچند لازم است زمينه‌هاي مذهبي و فرهنگي خانواده مورد توجه قرار گيرد ولي والدين بايد از رفتارهاي خشن و ترساننده در اين مورد بپرهيزند زيرا ممکن است کودک را به ساير فعاليت‌هاي مضر وادار کند. به زبان کودکانه بايد به وي آموخت که اين رفتار مورد پسند نبوده و نبايد به تکرار آن اقدام کند. اين مساله بايد در محيطي آرام و بدون ترس به کودک منتقل شود. مشغول کردن کودک به ساير فعاليت‌ها و منحرف کردن حواس بچه از اين رفتار و ايجاد زمينه براي ساير فعاليت‌هاي مفيد مي‌تواند در ترک اين عادت در کودکان مفيد فايده باشد.
منبع:http://www.salamat.com
در اين دوره لازم است والدين و مراقبان کودک به نکات اساسي زير توجه نمايند:
1- از هرگونه لمس و نوازش اندام تناسلي کودک خودداري نماييد.
2- تماس دست با اندام تناسلي کودک و شيرخوار در هنگام تعويض پوشک يا شستشو و حتي حين حمام کردن او را به حداقل برسانيد.
3- از انجام روابط زناشويي درساعات بيداري کودک و شيرخوار اجتناب کنيد که اين مساله در تعاليم ديني نيز به صورت ويژه مورد توجه قرار دارد و به آن تاکيد شده است.
در دوران خردسالي، تفاوت‌هاي کودکان از نظر جنسيتي بارزتر شده و نسبت به بازي‌هاي پسرانه يا دخترانه نمود پيدا مي‌کند. با شروع به رشد ذهني و عقلي، کودک به مرور نام نقاط مختلف بدن خود را ياد مي‌گيرد که لازم است در اين دوران آموختن صحيح اسامي اعضاي تناسلي توسط والدين به تنهايي يا به کمک مشاوران به جاي اسامي نامانوس مورد توجه و اهميت ويژه قرار گيرد. به مرور با رشد کودک و آشنايي با محيط پيرامون و شناخت بيشتر نقاط مختلف بدن کودک درمي‌يابد که لمس برخي نقاط بدن براي وي خوشايند است. برخي از کودکان در اين دوران ممکن است به اين لمس ادامه داده و حالت خودارضايي به خود بگيرند که حرکاتي مانند خوابيدن مکرر بر روي شکم و مالش خود به اشياء يا زمين يا اسباب‌بازي‌ها و عروسک‌ها فرآيندي معمولي و گذرا تلقي مي‌شوند. توجه والدين به اين موارد و جدا کردن اين موارد از ساير مواردي که عوامل گوناگون از جمله عفونت‌هاي ادراري و مشکلات تناسلي و پوستي موجب تحريک دستگاه تناسلي کودکان مي‌گردد، بسيار مهم تلقي مي‌شود.
هرچند سوالات بسياري در مورد علل اين رفتار کودکان همچنان بي‌پاسخ مانده ولي مسلم است که اين پديده در اين سنين موقت است و نياز به اقدام خاصي ندارد. هرچند لازم است زمينه‌هاي مذهبي و فرهنگي خانواده مورد توجه قرار گيرد ولي والدين بايد از رفتارهاي خشن و ترساننده در اين مورد بپرهيزند زيرا ممکن است کودک را به ساير فعاليت‌هاي مضر وادار کند. به زبان کودکانه بايد به وي آموخت که اين رفتار مورد پسند نبوده و نبايد به تکرار آن اقدام کند. اين مساله بايد در محيطي آرام و بدون ترس به کودک منتقل شود. مشغول کردن کودک به ساير فعاليت‌ها و منحرف کردن حواس بچه از اين رفتار و ايجاد زمينه براي ساير فعاليت‌هاي مفيد مي‌تواند در ترک اين عادت در کودکان مفيد فايده باشد.
منبع:http://www.salamat.com
