| فلک را نيست با قدر تو بالا | | ايا صدري که از روي بزرگي |
| غمي از دست و طبعت ابر و دريا | | خجل از قدر و رايت چرخ و انجم |
| کمر در خدمتت بربسته جوزا | | کله با همتت بنهاده کيوان |
| به نسبت چون ثري پيش ثريا | | ثريا با علو همت تو |
| بر راي صوابت عقل شيدا | | بر دست جوادت چرخ سفله |
| درت همواره ماوا جاي آلا | | کفت پيوسته قسمتگاه روزي |
| نهان بنده بر راي تو پيدا | | به فضل اين قطعه برخوان تا که گردد |
| حريفاني چو بختت جمله برنا | | به اقبال تو دارم عشرتي خوش |
| بناميزد زهي شيرين و زيبا | | مزين کرده مجلسمان نگاري |
| به خلوت بارهي چون سعد و اسما | | نشسته ز اقتضاي طالع سعد |
| ز وصلش روز من چون روي عذرا | | ز زلفش دست من چون روز وامق |
| مساعد همچو با يوسف زليخا | | موافق همچو با فرهاد شيرين |
| کهمان چونين بود امروز و فردا | | بر آن دل کرده خوش کز وصل دوشين |
| علاج درد او يعني که صهبا | | چو چشمش نيم مستيم و مرا نيست |
| در اين يک ساعت از سوداي حمرا | | چه صفراهاست کامروز او نکردست |
| نظام مجلس تو مجلس ما | | به انعام تو ميبايد که گردد |
| کمند قهر هر قاهر ز قهرت مقتصر بادا | | سمند فخر دين فاخر ز فخرت مفتخر بادا |
| همه دوران او ايام نحس مستمر بادا | | اگر گردون به يک ذره بگردد برخلاف تو |
| دوام محنت اعدات امر قد قدر بادا | | قوام دولت ما را چو امر قدقضي گشتي |
| همه الواح معقودش جراد منتشر بادا | | اگر کشتي عز و جاه جز بار تو برگيرد |
| زبان جهل صد دانا به جهلش بر مقر بادا | | عروس طبع يک دانا اگر جز بر تو عيش آرد |
| چو وصف جنةالفردوس ماء منهمر بادا | | صفاي صفهي صدرت به صف صابران دين |
| عنان دولتت در دست الياس و خضر بادا | | ز بهر حفظ جانت را به هر جايي که بخرامي |