| سنبلت را دستهي گل زير دست | | اي ز لعلت قيمت ياقوت پست |
| از سر زلف کژت، پنجاه شست | | راست کرد ايزد شکار عقل را |
| ساعتي پيش تو نتواند نشست | | سرو، با قدي که ميبيني چنان |
| سجده کردي پيش تو چون بت پرست | | گر جمالت را بديدي بت ز دور |
| کندر آيي از در من مست مست | | يک شبم پنهان پنهان آرزوست |
| در دو زلف از تاب و دلبندي شکست | | درد و چشم از خواب و سر مستي فتور |
| چند خارم در دل شوريده خست | | ياد ميدار اين که: تا قد تو خاست |
| تا در اندازم به پايت هر چه هست | | بر سر من نيست يک روزت گذار |
| اي که از دامت گرفتاري نجست | | خاطر ما را به گفتاري بجوي |
| چون کبوتر مرغ دل را بازرست | | نيست باز ار چنگل سوداي تو |
| ليکن از چشم تو طرفي برنبست | | چون کمر گردت بسي گشت اوحدي |