درد دلم را طبيب چاره ندانست

درد دلم را طبيب چاره ندانست شاعر : اوحدي مراغه اي مرهم اين ريش پاره پاره ندانست درد دلم را طبيب چاره ندانست حال دل غرقه از کناره ندانست راز دلم را به صبر، گفت: بپوشان هيچ منجم در آن ستاره ندانست طالع من خود چه شور بود؟ که هرگز حق وفاي هزار باره ندانست يار به يک بار ميل سوي جفا کرد اين که چه ناميم يا چه کاره؟ ندانست برد گماني که: ما به عشق اسيريم برد چنان دل، که گوشواره ندانست خال بنا گوش اوز گوشه نشينان راه ز جايي بزد که باره ندانست...