اي مدعي، دلت گر ازين باده مست نيست شاعر : اوحدي مراغه اي در عيب ما مرو، که ترا حق به دست نيست اي مدعي، دلت گر ازين باده مست نيست ايثار کن روان، که درين راه پست نيست بگشاي دست و جان و دلت را بيه اد دوست رو، عذر ما بخواه، که او نيز مست نيست با محتسب بگوي که: از قاضيان شهر در خانقاه جز دو سه دردي پرست نيست تا صوفيان به بادهي صافي رسيدهاند کز عشق، تا اجل نرسد، بازرست نيست من عاشقم، مرا به ملامت خجل مکن کين ره به پاي سايه نشينان پست نيست ...