عشق نورزيده بود جان سبکبار من شاعر : اوحدي مراغه اي بر تو مرا فتنه کرد اين دل بيکار من عشق نورزيده بود جان سبکبار من تا بتو گويد درست روي چو دينار من گر خبر از درد من نيست ترا، در نگر تا توچه ميخواستي از من و آزار من؟ اي که بيازردهاي بيسببم بارها روي چو گل را بگو تا: ننهد خار من زلف تو در راه دل دام بلا چون نهاد نايب قاضي نوشت حجت اقرار من روي پشيمان شدن نيست، که در عشق تو از تو دوايي نديد اين دل بيمار من خود چه حبيبي؟ بتا، يا چه طبيبي؟...