شهرکرد؛ بام ايران

من شهرکرد هستم؛ مرکز استان کوهستاني و غرق در لاله هاي واژگون چهارمحال و بختياري که 14800 کيلومتر مربع وسعت دارد و 857910 نفر جمعيت. استاني تشکيل يافته از شهرستان هاي فارسان، اردل، بروجن و لردگان که هم جوار است با استان هاي اصفهان، لرستان، خوزستان و کهگيلويه و بويراحمد. زادگاه فرهيختگاني مانند عمان ساماني (که شعرهاي زيبايي درباره ي امام حسين (ع) دارد )، آيت الله ميرزا جهانگيرخان قشقايي (که عالمان زيادي را تربيت کرده است) و ابوالفتح دهقان ساماني.

آري من شهر کرد هستم. شهري که سال هاي دور به آن ده کرد گفته مي شده است؛ مرکز استاني پرآب و سبز و خرم که طبيعت زيبا و آثار تاريخي و ديدني اش جذب کننده ي گردش گران بسياري از داخل و خارج است.

بقعه امام زاده ي دو معصوم (ع)، مسجد جامع، مسجد اتابکان، گرمابه ي درب امامزاده، سقاخانه ي ارباب ميرزا، قلعه و مسجد جامع محمدرضا خان (معروف به چالشتر)، پل زمان خان، (نزديک شهر سامان )، قلعه ي امير مفخم (نزديک شهر دزک)، قلعه ي سردار جنگ (نزديک شهر سورک)، قلعه ي امير مجاهد (نزديک شهرک شمس آباد) و قلعه ي سردار اسعد بختياري (نزديک شهر جونقان) آثار ديدني ام هستند.

اين را هم بگويم که آبگيرهاي زيادي از جمله «تالاب چغاخور»، غارهاي فراوان مانند غار «آقا سيد عيسي»، آبشارهاي فراوان مثل آبشار «دره ي عشق»، چشمه هاي آب معدني از جمله چشمه ي «ديمه» و پيست اسکي «چلگرد» نيز در رديف جاذبه هاي گردش گري ام قرار دارند.

در ادامه ي سخن ذکر چند نکته را ضروري مي دانيم:

اول اين که دو رودخانه مهم کشور يعني زاينده رود و کارون از زرد کوهم سرچشمه مي گيرد.

دوم اين که زمستاني سرد و تابستاني خنک دارم.

سوم اين که گز شهر «بلداجي» که در استان ما واقع شده مشهور است.

چهارم هم اين است که منطقه ي ما منطقه اي عشايري است که دامپروري، کشاورزي و باغ داري در آن رونق دارد. صنايع، کارخانه ها و سدهايي نيز ساخته شده که مژده بخش پيشرفت بيش تر استان چهارمحال و بختياري است.
در پايان آرزو مي کنم گذرت به من هم بيفتد تا علاوه بر ديدن مردم خوب و جاهاي ديدني ام، سوغاتم که عبارتند از: قالي، گليم، جاجيم، گز و ميوه براي عزيزانت ببري.
منبع:ماهنامه مليکا شماره 41