همنشيني با قرآن

يکي از مدرسان دانشگاهمان مي گفت: يک بار براي تلاوت قرآن به کرمان دعوت شدم. وقتي به آنجا رفتم, شنيدم شخصي که دستش هنگام کار با دستگاه پرس, له شده بود و دکتر ها دستور به قطع دستش را داده بودند, با توسل به حضرت بقيه الله الاعظم (ع) شفا گرفته است. من که اين مطلب برايم بسيار جالب بود, تلاش کردم هر طور شده او را ببينم.
وقتي او را ديدم, پرسيدم: شما چه عمل صالحي انجام داده اي که اين چنين مورد عنايت قرار گرفته اي, آيا اهل تهجد و نماز شب بوده اي ؟
ايشان گفتند: «البته, اهل نماز شب نيستم, ولي با قرآن و محافل قرآني انس دارم و به قاريان قرآن و سعي مي کنم با ماشين خود آنها را به مجالس قرآني برسانم و رد پي خير باشم.

گرطبيبانه بيايي به سر بالينم
به دو عالم ندهم لذت بيماري را

روياي تلاوت

سرودعشق و ايمان را بخوانيد
کتاب نور عرفان را بخوانيد

شما را هر قدر باشد مسير
گل آيات قرآن را بخوانيد

روزي به ديدار يکي از دوستانم - که قاري قرآن بود رفتم که عمل کرده بود هنگام به هوش آمدن بالاي سرش ايستاده بودم و مي شنيدم که قرآن تلاوت مي نمود. وقتي موضوع را به دکتر گفتم و ايشان پاسخ داد: «معمولاً اکثر افراد درموقع به هوش آمدن صداها يا روحياتي را که داشته اند, از خود بروز مي دهند. ايشان هم قبلاً قرآن تلاوت مي کرده و با قرآن مانوس بوده است,در هنگام به هوش آمدن, قرآن مي خواند».
 

کلام روحبخش
 

دقيقاً به خاطر ندارم که چند ساله بودم 12 سال داشتم.شب, وقتي افراد خانواده, به کار خود سرگرم بودند, من به اين مي انديشم که چگونه خود را مشغول کنم؟ ناگهان به ذهنم خطور کرد که قرآن بخوانم و جان را با آيات نور جلايي بدهم همانطور که پدرم هر روز بعد از نماز صبح با تلاوت آيات قرآن جانم را تازه مي کرد. بنابراين به سراغ قرآن کريم رفتم و نزديک نيم ساعت با صداي بلند و نه چندان خوش به تلاوت قرآن پرداختم, آن شب وقتي خوابيدم, خود را ديدم که با لحني بسيار زيبا و حالتي معنوي که سراسر وجودم را در بر گرفته بود, آيه بسم الله الرحمن الرحيم را تلاوت مي کردم, لحن و صدايي نيکو که اکنون پس از سالها, هنوز نه خودم توانسته ام آيه شريفه بسم الله الرحمن الرحيم را آن گونه تلاوت کنم و نه قاري مشهور و متبحري شنيده ام.

ياسين
 

مادري مي گفت از واعظي شنيده بودم که هر کس در هنگام بارداري هر شب قبل از خواب سوره يس را بخواند عاقبت فرزندش, قاري يا مربي قرآن خواهد شد. من چنين کردم, وقتي فرزندم به 6 سالگي رسيد, او را به مکتب خانه بردم تا قرآن را ياد بگيرد, اما متاسفانه او مکرر از مکتب خانه فرار مي کرد, حتي به مدرسه نرفت و تا چهارد سالگي بي سواد بود.
من که بسيار نا اميد شده بودم, با خود گفتم: «يا خواندن سوره (يس) قبول نشده يا حرف هاي واعظ در بالاي منبر صحت نداشته است». مدتي که گذشت, پسرم به طور عجيبي شيفته قرآن شد, در تحت تربيتي مربي, قرآن قرار گرفت و به اين وسيله هم از لحاظ اخلاقي بسيار پيشرفت نمود و هم در زمان انقلاب در حرکت هاي انقلابي به طورفعال شرکت کرد, پس از انقلاب نيز در جبهه هاي دفاع مقدس جنگيد و به درجه جانبازي رسيد. اکنون نيز موفق به کسب مدرک دانشگاهي شده است و اين نيست, مگر به برکت قرآن و لطف خداوند متعال.
منبع: نشريه بشارت شماره 72