ارواح شياطين دراميتي ويل ساکنند؟

براي علاقمندان سينما و ادبيات اين مقاله مي تواند خواندني باشد.«وحشت در اميتي ويل»از سري فيلم هاي ترسناک و معروف سينماست که دراين مقاله واقعيت هاي آن اشاره خواهيم کرد.داستان عجيب آخرين نوشته هاي ديکنزنيزکه پس از مرگش به شيوه او ادامه پيدا کرده موضوع ديگراين مقاله است.

اين خانه نفرين شده
 

سري فيلم هاي وحشتناک درآميتي ويل براي علاقمندان سينما آثار شناخته شده و آشنايي هستند.بين سال هاي(1979 تا 2005)چندين فيلم سينمايي براساس «کتاب وحشت درآميتي ويل؛ يک داستان واقعي»ساخته شد و به نمايش درآمد که جي آنسون نويسنده آن بود و ادعا شده که تمام داستان هاي آن واقعي هستند.داستان از زماني آغاز مي شود که جورج و کتي لوتز، زوج جوان، درجست و جوي خانه جديدي هستند. آنها با پيدا کردن خانه اي بزرگ و زيبا با قيمتي استثنايي درآميتي ويل، شماره(112)خيابان اوشن تصور مي کنند خانه روياهايشان را يافته اند اما جورج کمي مشکوک مي شود و درمي يابد که اين خانه زيبا، گذشته مخوفي دارد؛ يک سال قبل، مردي به نام رونالد دي فائو که ساکن اين خانه بوده، خانواده اش را در حال خواب به قتل مي رساند و سپس ادعا مي کند که ارواح خانه دستور قتل خانواده اش را به او داده اند.با اينکه همه جا شايع است اين خانه مکان تجمع ارواح است اما جورج و کتي تصميم مي گيرند به همراه سه فرزندشان به اين خانه نقل مکان کنند.هنوزازاقامت آنها در خانه ارواح مدت زيادي نمي گذرد که حوادث عجيب و مرموزي براي خانواده لوتز اتفاق مي افتد.جورج هر روز صبح حدود ساعت(3:15)ازخواب بيدار مي شود و بعدها مي فهمد که اين ساعت درست ساعت وقوع کشتارهاي خانواده دي فائو است.برخي ازنقاط اين خانه سرماي عجيبي داشتند و بوي عطردرآنها به مشام مي رسيد.تمام قفل درها و پنجره ها به شکل عجيبي بازمي شدند.جورج دچار کابوس هاي شبانه مي شود و صداي ارواح شيطاني از همه جاي خانه به گوشش مي رسد.خانواده لوتز فقط (28)روزدراين خانه زندگي مي کنند و پس ازآن از ترس جانشان فرار مي کنند و اين خانه زيبا را براي ارواح باقي مي گذارند.زماني که کتاب وحشت در اميتي ويل درسال(1977)به چاپ رسيد بلافاصله جويندگان ارواح پيرامون صحت و سقم ادعاي نويسنده به تحقيق پرداختند.
هيچ گاه ادعاي خانواده لوتز به اثبات نرسيد.چهره پدر مانکاسو که براي بيرون انداختن ارواح شيطاني به اين خانه آمده و ادعا کرده بود با صداي «برو بيرون»ازخانه رفته بود، به خواست خودش پنهان ماند و او تنها در يک برنامه تلويزيوني در سال(1980)درحالي که چهره اش پيدا نبود ادعا کرد که از زماني که از اين خانه خارج شده است مدام دستانش تاول مي زند.ادعاي ديدين ارواح توسط ساکنان بعدي اين خانه کاملا تکذيب شد.حتي همسايگان گفتند که هيچ گاه متوجه چيز عجيب و غريبي نشدند.خانواده لوتز مدعي شدند رسانه ها و وکلاي پرونده قتل دي فائو وارد حريم خصوصي آنها شده اند و به همين دليل به دادگاه شکايت کردند.دادگاه نيز ادعاي آنها را رد کرد.اين دو حتي تست دروغ سنجي دادند که نتيجه نشان داد هيچ کدام دروغ نگفته اند.درسال (2000)کانال هيستوري مستندي را در مورد خانه آميتي ويل ساخت که خانواده لوتز درآن مجددا بر صحت ادعاهاي خود پافشاري کردند.شک و ترديدها در مورد اتفاقات عجيب خانه اميتي ويل همچنان ادامه دارد.

آيا يوفوها دربندرشگ فرود آمدند؟
 

يکي ازعجيب ترين مواردي که در مورد مشاهده اشياي ناشناخته فرازميني يا يوفوها نقل مي شود.ماجراي بندرشگ در کاناداست.اين بندر کوچک ماهيگيري آن قدرکوچک بود که تا قبل ازماجراي سال(1967)درنقشه ها وجود نداشت.دراين جزيره پيش از اين حادثه محلي ها داستان هاي زيادي درمورد کشتي ارواح با موجودات و هيولاهاي دريايي مي گفتند اما حادثه ديدن يوفو اکنون نام اين بندر کوچک را بر سر زبان ها انداخته است.درشب(4)اکتبر(1967)شاهدان چهارشي ء نوراني را درفضا ديدند.اين اشيا به سمت آب رفتند و بر خلاف تصور روي آب شناورشدند.شاهدان به تصوراينکه هواپيما سقوط کرده است با پليس تماس گرفتند اما هيچ حادثه اي گزارش نشد.غواصان تا روزها زيرآب جست و جو کردند اما باز هم چيزي يافت نشد.ولي دستگاه صوتي کاشف زيردريايي امواجي راثبت کرد.نيروي دريايي عمليات جست وجو براي پيداکردن منشأاين امواج را آغاز کرداما با ورود يک زيردريايي روس و همزمان با تلاش براي شناسايي آنها، اين امواج قطع شدند وديگر هيچ اثري ازآنها پيدا نشد.هيچ کس نمي داند که واقعيت اشياي نوراني در اين بندر کوچک درنوااسکوتيا چه بود.جالب آنکه اين مورد از معدود مواردي بود که دولت آن را يک شي ناشناخته خواند.وزارت دفاع کانادا پس ازانجام تحقيقات و بررسي هاي متعدد اين واقعه را به عنوان پديده اي مرموز و حل نشده دسته بندي کرد.کميته کانادايي که مسئوليت تحقيق درباره يوفوها را برعهده داشت نيز موفق به کشف واقعيت اين حادثه نشد.

مردي که نتوانستند دارش بزنند
 

از جمله داستان ها و اتفاقات عجيبي که درحوزه داستان هاي عجيب تراز علم نقل مي شود، مربوط به سرگذشت محکومين به اعدامي است که به طرزعجيبي هنگام اعدام جان سالم به درمي برند.يکي ازمعروف ترين داستان ها مربوط به مردي است به نام جان هنري جورج لي معروف به مردي که نتوانستند دارش بزنند.اين مرد انگليسي در سال(1885)به دليل قتل بيرحمانه کارمندش ،اما کيسن درخليج بابا کامب به اعدام محکوم شد.شواهد کمي درمورد اثبات مجرميت او وجود داشت اما دادگاه او را محکوم به اعدام کرد.در(23)فوريه(1885) سه بار تلاش براي اعدام او به شکست خورد.پس از آن مجازات لي به حبس تبديل شد و وي درسال(1907)آزاد شد.تئوري هاي زيادي درمورد شکست سه بار تلاش براي اعدام او ارائه شد اما مقامات انگليسي تنها نقص چوبه دار را علت اصلي عنوان کردند.به جزاوتنها نام جوزف ساموئل درتاريخ مردي که سه بار از اعدام گريخت، اعلام شده است.لي پس از آزادي به آمريکا رفت در سال هاي جنگ جهاني دوم درگذشت.

ملاقات با لوئي شانزدهم در قرن بستم
 

درمورد سفردرزمان تاکنون مقالات و کتاب هاي زيادي نوشته شده است.گرچه فيزيکدانان معتقدند اين پديده امکان پذيراست اما کماکان به آن به عنوان اتفاقي ماوراءالطبيعي نگاه مي کنند.يکي ازنخستين ادعاها مربوط به دو زن انگليسي است که زئيس و معاون يکي از دانشکده هاي آکسفورد بودند.اين دو ادعا کرده اند که درتابستان(1901)در ورساي، فرانسه درزمان سفرکرده و به دوران انقلاب فرانسه رفته اند.آنها قدم به باغ و قصري گذاشتند که درسال(1774)لوئي شانزدهم به ماري آنتوانت داده بود.هر دوي آنها آدم هايي را ديدند که به شيوه زمان پادشاهي لوئي شانزدهم لباس پوشيده بودند.آنها مجددا درسال(1902)به اين مکان برگشتند و دوباره همان تجربيات تکرارشد.يکي از آنها دو درشکه سوار با لباس هاي قرن هيجدهم درحالي که سوار بر درشکه بودند، ديد.آنها درسال هاي بعد نيز مجدد به ورساي رفتند و تجربيات متفاوت ديگري داشتند؛ مثلا ديدن زني با لباس هاي طلايي که خانم و آقاي ويلنکسون نيزدقيقا همين تجربه را درسال(1949)داشتند، ديدن يک زن روستايي سواربرگاري که خانم اليزابت هاتون درسال(1938)ادعاي ديدن آن را کرد، داستان معروف ديگري که ازسفردرزمان نقل مي شود مربوط به يک زوج انگليسي درسال(1979)است که از طريق اسپانيا راهي فرانسه مي شوند.آنها ادعا کرده اند که در راه رفت دريک هتل قديمي اقامت کرده اند که درراه برگشت نتوانسته اند اين هتل را پيدا کنند.آنها ادعا کرده اند حتي عکس هايي که دراين هتل گرفته اند ازروي فيلم دوربين پاک شده است.تاکنون بسياري ازنويسندگان داستان هاي علمي-تخيلي درداستان هايشان به سفردرزمان به عنوان يک پديده عليم-تخيلي پرداخته اند.اکنون با وجود پيشرفت تکنولوژي هنوز هم چنين ادعاهايي به گوش مي رسد.درسال(2007)گوگل ارث تصويري را از دو بمب افکن زمان جنگ جهاني دوم برفراز انگلستان در هانتينگدام ثبت کرد.البته تعداد زيادي اين تصوير را کاملا يک شوخي مي دانند.

ديکنز داستان را پس از مرگش تمام کرد؟
 

«رازادوين درود»آخرين داستان ديکنز است که مرگ، فرصت اتمام آن را به نويسنده نداد.نوشتن اين کتاب داستان جالبي دارد.ويلکي کالينز از دوستان چارلزديکنزازوي خواست که داستان هاي خود را تغيير بدهد و مانند او داستان هاي جنايي بنويسد.ديکنر درباره اين موضوع ماه ها به دقت فکر کرد و بعد نخستين داستنان و تنها داستان خود را به اين شيوه نوشت.داستاني به نام «راز ادوين درود».او با يک مجله قراردادي بست که داستان او به صورت يک پاورقي به مدت يک سال در مجله چاپ شود و عجيب آن بود که براي نخستين بار در زندگيش اصرارداشت که قرارداد طوري تنظيم شود که در صورت مرگ حق الزحمه او به ورثه اش تعلق گيرد.درسال(1870)ديکنر درگذشت، درحايل که تنها شش داستان را نوشته بود.خوانندگان داستان هاي او منظور ديکنز از اين کار نمي دانستند آيا ديکنز مرگ خود را پيش بيني کرده بود؟ اين رازي بود که او با خود به گور برده بود و هيچ گونه يادداشتي از خود برجا نگذاشته بود که سرنخي براي اين راز باشد.يک سال بعد از مرگ ديکنز يک چاپچي جوان و خوش قيافه وارد شهر«ورمونت»شد.اسم اين جوان «توماس پ.جيمز»بود.جواني راحت طلب به نظرمي رسيد اما درکار چاپ مهارت داشت.بعد از چند روزاتاقي از يک خانم جوان اجاره کرد و به زودي فهميد که در آن خانه خانم مسني زندگي مي کند که کارش احضار روح بود و اين کاردرآن زمان خيلي رواج داشت.توماس به مدت يک سال دراتاق اين زن درمراسم احضار روح شرکت کرد.درسوم اکتبرسال (1872)جيمز به صاحبخانه خود گفت که او با روح چارلزديکنر درتماس بوده است و نويسنده بزرگ به او اجازه داده که داستان ناتمام «رازادوين درود»را به پايان برساند.شاهدان بيشماري گواهي دادند که جيمز روي يک صندلي مي نشست و ساعت ها به عالم خلسه فرو مي رفت.بعد ازآن ديوانه وار شروع به نوشتن مي کرد.او به دوستش مي گفت که هيچ چيزي از خودش نمي نويسد و فقط مطالبي را که چارلزدرعالم خلسه به او مي گويد، مي نويسد.درکمترازيک سال در(31 اکتبر1873)کتاب جيمز منتشرشد.حتي نويسندگان بزرگ دنيا از انتشاراين کتاب دچارحيرت شده بودند.اين کتاب به شيوه اي نوشته شده بود که جيمزادعا مي کرد ديکنزبه او ديکته کرده است.«سرآتورکانن دويل»-نويسنده و خالق معروف شخصيت شرلوک هولمز حدود(50)سال بعد به بررسي درمورد کارعجيب توماس جيمز پرداخت و در دسامبر(1927)مقاله اي نوشت و درآن نشان داده که جيمز هرگز ذوق واستعداد ادبي اي چه قبل يا بعد ازانتشار کتاب نداشته است.دربعضي از کتابخانه ها هنوز نسخه هايي از کتاب «راز ادوين درود»نوشته توماس جيم وجود دارد؛ کتابي که رازشگفت انگيزي درخود داشت.
منبع:دانستنيها شماره 23..