باکو

باکو با هواي گرم و مرطوب در تابستان و هواي سرد و مرطوب در زمستان پايتخت و بزرگترين شهر کشور آذربايجان مي باشد که در همسايگي شمال ايران واقع شده است. نام باکو از باد کوب به معني شهر بادها مي آيد که قدمت آن به بيش از 1000 سال مي رسد. از مشخصه هاي مهم باکو داشتن موزه ها و گالري هاي متعدد و مجهز است. در اين مجال بررسي و گشت و گذاري در داخل برخي از اين موزه ها خالي از لطف نيست.
موزه تاريخ آذربايجان در خيابان مالي گينا قرار دارد. در طبقه ي اول اين موزه آثار تاريخي تا قرن 19 قرار دارد. در سالن ورودي کوزه ي 2 متري متعلق به قرن 10-9 قبل از ميلاد قرار دارد. سالن شماره ي 1 شامل آثار دوران پارينه سنگي تا 3000 سال قبل از ميلاد، سالن شماره ي 2 آثار برنزي دوران 3000- 1000 پيش از ميلاد، اتاق شماره 3 آثار عصر فلز ( هزاره ي قبل از ميلاد) و هزاره ي بعد از ميلاد، سالن شماره ي 4 آثار مربوط به قرون 11 تا 14 ميلادي از نظامي گنجوي، عجمي نخجواني، خواجه نصير الدين طوسي همچنين در بخش ديگري از موزه هاي آثار مربوط به مغول ها و در يک بخش ديگر آثار قرون 15 تا 17 دوران حکومت قراقويونلو، آق قويونلو، شيروان شاه دوران صفويه ديده مي شود. در کنار اين مجموعه آثار دستنويسي از فضولي، نظامي و شاه اسماعيل خمايي هم قرار دارد. آثار مربوط به قرون 18 به بعد در طبقات ديگر موزه گنجانده شده است که در بين آنها آثاري از ميرزا فتحعلي آخوندوف و آثار برجسته اي از هنر هاي دستي معاصر ديده مي شود.
موزه ادبي نظامي: اهميت اين شاعر و متفکر بزرگ مشرق زمين در ادبيات کمتر از اعتبار دانته و شکسپير در شعر و ادب غرب نيست. در اين موزه علاوه بر آثار دستنويس از نظامي، حافظ، فضولي و حقاني تابلوهاي فرش نفيسي از هنرمندان فرشباف تبريز نيز وجود دارد.
موز هنرهاي زيبا مصطفي يف: گنجينه اي از آثار هنري، نقاشي و نگارگري مکاتب قرون 17 و 18 ايتاليايي، هلندي، اسپانيايي و فرانسوي، ظروف سفالي با نقشينه هاي بي نظير، مجسمه ها و آثار چيني از قرون وسطي، سنگ نبشينه هاي متعلق به 2000 سال پيش از ميلاد، تابلوهاي نقاشي رئاليستي قرون 19 و 20 و صدها اثر از هنرمندان معاصر آذربايجاني و روسي در زمينه هاي مختلف است.
بورس خريد لوازم خانگي، کادويي، صنايع دستي و جواهر آلات در خيابان نظامي است. از سوغات معروف باکو مي توان شال و روسري، چارق هاي دستباف مينياتوري، ليوان ها و استکان هاي معروف آرمود و چاي آذربايجاني است. از فروشگاه هاي مختلف باکو مي توان به فروشگاه زنجيره اي باکو، فروشگاه زنجيره اي مرکزي، فروشگاه باکينسکي، فروشگاه کادويي پودار کي، کتابفرشي و آثار هنري، جواهر فروشي الماس، جواهر فروشي فيروزه، فروشگاه ملودي، بازار مرکزي، بازار شرق بازار روز، بازار نسيمي و بازار اير پورت اشاره کرد.
اغلب غذاهايي که در باکو در رستوران ها و منازل پخت مي شود نظير غذاهاي ايراني هستند. مهم ترين آنها عبارتند از انواع پلوها و خورشتها، آبگوشت ها، آش دوغ، کوفته، کوبيده، و... از شيرينی جات آذربايجان مي توان به شکر پنير، شکربورا، شکرلوکوم و باقلوا اشاره کرد. چاي هم در فواصل غذاها سرو مي شود. رستوارن مسکو داراي سالن پذيرايي و جشن، کافه، غذاهاي شرقي و فرنگي، پذيرايي در فضاي آزاد است و ديگر رستوران هاي مهم باکو، رستوران گلستان، رستوران اينتوريست، آذربايجان است.
از ديگر مناطق ديدني باکو مي توان به پارک ساحلي، باغ وحش باکو، گالري هنر، قلعه دختر ( قيز قلعه سي)، قصر ورزش، موزه ي آکادمي علوم، پارک کيروف، تئاتر باله و اپراي آخوندوف، سيرک باکو، تئاتر کمدي موزيکال قربانف، تئاتر عروسکي، پارک کودکان، پارک افسران، استايوم اسپارتاک، پارک دوستي، استاديوم لنين و بازار اير پورت اشاره کرد.
مترو بيشتر حجم ترابري مسافري را عهده دار است و به لحاظ قدمت دومين متروي شهري آسيا ( بعد از ژاپن ) است. ايستگاه اصلي و پايانه ي آن در کنار ايستگاه راه آهن، فرودگاه و اسکله ي مسافربري باکو است. راه آهن باکو از نظر حجم حمل و نقل مسافر و بار، مقام نخست را در قفقاز جنوبي داراست. اين شهر بزرگترين بندر درياي خزر است و از طريق رود ولگا - بالتيک و ولگا - دن را راه هاي آبي اقيانوس هاي جهان ارتباط دارد.
منبع: بهبودي، حميد؛ (1368) گردشگری در عصر نوین، زنجان، نیکان کتاب، چاپ نخست.