شاید آن ها خسته هستند

می گفتند زن جواهری است متعلق به خودش نه موجودی ضعیف متعلق به مرد! می خواستند« زن ضعیف» را از قاموس واژه ها حذف کنند. باور نمی کردند که گاهی قدرت یک زن از یک قشون فاتح بیش تر است. آن قدر از رنج ها و تحقیرها خسته شده بودند، که آستین بالا زدند و خود به میدان و میان مردها آمدند تا خودی نشان بدهند. زن ها کار می خواستند و به کار رسیدند. اما آن ها یک بار دیگر رنج خریدند و تحقیر شدند و این بار خودخواسته.
روان شناسان صنعتی نظام سرمایه داری در پوشش کنگره ها و گفت و گوهای علمی، فریاد آزادی زن سر دادند و بعد از آن بود که سیل نیروی کار ارزان زنانی که از خانه و سایه حمایت مردها می گریختند به سوی کارخانه ها سرازیر شد؛ البته هر زنی برای به خدمت گرفتن مناسب نبود. زنانی که به علت نیاز اقتصادی انگیزه بیش تری برای کار داشتند برای استخدام در اولویت قرار گرفتند(1). مارکس، بنیان گذار مکتب کمونیسم در کتابش به نقل از یک کارخانه دار بزرگ می نویسد:
من برای کارخانه بافندگی ام فقط زنان را استخدام می کنم؛ البته تنها زنان شوهردار، اما نه هر زن شوهرداری،‌ بلکه زنی را به خدمت می گیرم که اقتصاد و معاش خانه به او وابسته است. این دسته از زنان به کار بیرون خانه، نیاز بیش تری دارند، پس مجبورند تمام نیروی خود را در کارخانه به کار گیرند تا بتوانند درآمد بیشتری را برای تأمین وسایل ضروری زندگی به دست آورند. به علاوه آنان به سبب داشتن فرزند و شوهر عواطف بیش تری دارند و این به نفع من و کارخانه من است عواطف زن وادارش می کند تا برای سیر کردن شکم فرزندانش در کارخانه تلاش بیش تری کند(2).
کارخانه داران و صاحبان سرمایه می دانستند که چون قدرت اعتراض زن کمتر از مرد است، پس به مزد کم قانع می شود و شورش و اعتصاب نمی کند! زن ها به دنبال حقوق برابر با مردان پا به عرصه کار گذاشتند؛ چیزی که هیچ وقت به آن نرسیدند. امروز در ایالات متحده آمریکا حقوق سالیانه یک زن شاغل تمام وقت سه پنجم حقوق یک مرد شاغل با همان شرایط است. در ژاپن نیز متوسط حقوق دریافتی زنان، نصف حقوق دریافتی مردان در همان بخش است.
زنان باز هم به حق خود نرسیدند، اما این بار آن قدر مجذوب دنیای فریبنده و شاید گرفتار آن شده بودند که نتوانستند برای دفاع از حقوقشان نهضت جدیدی راه بیندازند. شاید آن ها خسته هستند.
منابع تحقیق :
1. لذات فلسفه، ویل دورانت، فصل نهم.
2. زن در جست و جوی رهایی، ورند تونسن، ترجمه شهلا لاهیجی.
منبع: نشریه طرح ولایت، شماره 5.