واژه شناسی مخابرات

آهنربای الکتریکی: آهنربایی که با پیچیدن سیم دور هسته ی آهنی ساخته می شود. وقتی جریان الکتریکی از سیم عبور کند، هسته ی آهنی آهنربا می شود.
بسامد: تعداد دفعات لرزش امواج صوتی در یک ثانیه.
تداخل: صداهای مزاحم روی خطوط تلفن ( یا بیسیم) که درنتیجه ی اتصال ضعیف یا عیوب دیگر پدید می آید.
تلگراف دو طرف: سیستمی که ارسال همزمان دو پیام ، در دو جهت مختلف و با استفاده از یک سیم، را امکان پذیر می کند.
تلگرام: پیامی که توسط سیم ارسال شده و به صورت دستی به گیرنده تحویل داده می شود.
ثبت اختراع: سندی که حق مخترع را برای ساختن، بهره برداری و فروش اختراع خود، برای مدتی معین، تضمین می کند.
حنجره: بخشی از گلو که تارهای صوتی در آن قرار دارند.
دهنی: در تلفن، بخشی که امواج صوتی را به سیگنالهای الکتریکی تبدیل می کند.
دیاپازون: دو شاخه ای فلزی که نُت موسیقی تولید می کند و برای کوک کردن ساز به کارمی رود.
دیافراگم: قطعه ی نازکی از ماده که روی دهانه ای سفت کشیده می شود. وقتی موج صوتی به دیافراگم برخورد کند، آن را به لرزش در می آورد.
شنوایی سنج: اسباب مورد استفاده برای سنجش شنوایی انسان.
طنین: کیفیت صدا؛ براساس بسامد، شدت و بلندی تعیین می شود.
فونوگراف: نخستین دستگاه پخش موسیقی ضبط شده که توماس ادیسون در سال 1877 آن را اختراع کرد. بل با استفاده از استوانه ای قلعی به جای استوانه های مومی آن را اصلاح کرد. با این اصلاح، راه برای ساخت گرامافون باز شد.
قایق باله دار: نوعی قایق که «بال» دارد روی سطح آب حرکت می کند.
کربن: عنصر شیمایی طبیعی که زغال سنگ و دوده از آن تشکیل می شوند. کربن مورد استفاده درنخستین دهنی تلفن ادیسون از جنس دوده ی چراغ بود.
گیرنده: وسیله ای که سیگنالهای الکتریکی یا الکترومغناطیسی را دریافت و به صورت قابل فهم تبدیل می کند.
موج صوتی: موج فشاری که با سرعت حدود 330 متر در ثانیه درهوا حرکت می کند. با حرکت این موج، در فشار هوا اختلالاتی پدید می آید. این اختلالات بین دو حد بالایی و پایینی در نوسان است و از یک لایه ی هوا له لایه ی دیگر منتقل می شود. امواج صوتی می توانند در جامدات و مایعات نیز حرکت کنند.
منبع :پولارد، مایکل،(1385) ، آلگزاندر گراهام بل، محمد رضا افضلی، تهران، انتشارات فاطمی، چاپ دوم 1390.