سدوم

سدوم (Sedum) داراي بيش از 600 گونه است و متعلق به خانواده ي کراسولاسه (1) مي باشد. اين گياهان به صورت هاي مختلف هميشه سبز و يا برگ ريز، يک ساله و يا پاپا و غالباً گوشتي يافت مي شوند. چند نمونه از آنها را مي توان به صورت گياهان زينتي درون ساختمان و آپارتمان نگهداري نمود به شرط آن که پشت پنجره و در معرض نور کامل و آفتاب قرار داده شوند. يکي از گونه هاي زيبا که به صورت آويز نيز مي توان از آن نگهداري نمود S. morganianum است. اين گياه به دم سگ آبي (2) معروف است و بومي مکزيک مي باشد. گياه به صورت خوابيده و يا آويزان با ساقه هاي بلند به طول تا 60 سانتي متر رشد مي نمايد. ساقه ها گوشتي استوانه اي، به رنگ سبز متمايل به خاکستري کمرنگ بوده و به صورت فشرده رشد مي نمايد. گل هايي ريز نارنجي کم رنگ به صورت فشرده اي در نوک ساقه توليد مي شوند (در ماه هاي خرداد تا شهريور).
سدوم را در خاک معمولي که مقداري شن ريز و درشت و خاک برگ با آن مخلوط شده بکاريد. در بهار و تابستان منظماً آبياري نماييد. گلدان را هميشه در معرض نور مستقيم آفتاب و پشت پنجره قرار دهيد جايي که تبادل هوا به خوبي صورت مي گيرد. سدوم در زمستان نياز به دماي پاييني دارد (حدود 10 - 5 درجه سانتي گراد).
سدوم را بيشتر از طريق بذر تکثير مي نمايند. بذر را در بهار بکاريد و در دماي بين 15 درجه سانتي گراد و 18 درجه سانتي گراد قرار دهيد. گياهچه ها را ابتدا مي توانيد به جعبه هاي مخصوص منتقل نموده و هنگامي که بزرگتر شدند آنها را در گلدان هاي جداگانه بکاريد. خاک را مي توانيد مشابه مخلوطي که در بالا اشاره شد انتخاب نماييد و يا اين که از کمپوست استفاده نماييد. گياه S. morganianum را همچنين مي توانيد از طريق قلمه تکثير نماييد. قلمه ها را در بهار و تابستان از ساقه به طول 7-3 سانتي متر تهيه نموده و آنها را در همان مخلوطي که ذکر شد نشا نماييد.
حشرات ريز از قبيل شته به گياه حمله نموده و باعث چسبناک شدن گياه مي شوند. حلزون ها نيز گاه ممکن است به گياه آسيب برسانند. اگر آبياري از حد معمول بيشتر صورت گيرد ممکن است باعث پوسيدگي ريشه شود و همچنين ريشه ها آماده بيماري هاي قارچي شوند که به گياه آسيب مي رسانند.

پي نوشت ها :

1- Crassulaceae
2. Beaver's tail

منبع مقاله :
کيانمهر، هرمزديار، (1388)، گل هاي آپارتماني و سبزيکاري، تهران: آييژ، چاپ اول