| • چکیده : |
نویسنده در این پژوهش، ابتدا از دوران طلایی ریاضی و نجوم و موسیقی در عهد ((خیام)) سخن می‌گوید، سپس براساس اقوال دیگران اشارتی دارد بر بینش فلسفی خیام و شهرت و اعتبار او نزد غربیان .در بخش بعدی كتاب، نوشته‌های چهار تن از ایرانیانی كه درباره خیام آثاری برجای گذاشته‌اند به اختصار ارزیابی می‌شود . این چهار تن عبارت‌اند از :صادق هدایت، محمدعلی فروغی، علی دشتی و محمدرضا درویش .نگارنده همچنین در كتاب حاضر با استفاده از منابع متعدد سعی دارد تصویری گویا و روشن از زندگی، احوال و اندیشه‌های خیام به دست دهد .وی در انتهای كتاب، ترانه‌های خیام را فراهم می‌آورد . |