| • چکیده : |
,"اهمیت استراتژیك منابع انسانی، از تغییرات درخور توجه حادث در نظام‌های تولید كالا و خدمات ناشی شده است. در جوامع فراصنعتی ارتباط میان افراد و بهره‌وری تغییر یافته است. در این نظام‌ها، دیگر بهره‌وری به معنای ساخت كالا نبوده و نیروی انسانی صرفا از نظر عملیاتی منبعی مهم به شمار نمی‌آید، بلكه به عنوان تولیدكنندة اساسی، مسئولیت تولید هشیارانه، پیچیده و خدمات دانش‌بر را به عهده دارد. مقصود از مدیریت منابع انسانی، سیاست‌ها و اقدمات مورد نیاز برای اجرای بخشی از وظیفة مدیریت است كه با جنبه‌هایی از فعالیت كاركنان بستگی دارد؛ به ویژه كارمندیابی، آموزش كاركنان، ارزیابی عملكرد، پاداش، و ایجاد محیطی سالم برای كاركنان شركت. در كتاب حاضر، با نگرشی استراتژیك، سطح استراتژیك منابع انسانی مورد توجه قرار گرفته و با تاكید بر اهمیت هماهنگی، الگوهای هماهنگی استراتژی‌های منابع انسانی مطرح شده و سپس، بر اساس الگوی نقاط مرجع استراتژیك، استراتژی منابع انسانی و زیرسیستم‌های آن مورد بحث و بررسی قرار گرفته است." |