با سلام برادر گرامی؛ دختر شما در سنین بسیار حساس نوجوانی است. والدین در این دوران بحرانی که دوران کسب هویت نیز می باشد وظیفه دارند که در درجه اول با تغییرات جسمی و روحی این دوران آشنایی کامل داشته و در درک این شرایط حساس و بحرانی نوجوان خود تلاش نمایند. همچنین از انجام هرگونه امر و نهی، سرزنش، مقایسه، نصیحت، شماتت و این گونه رفتارها اجتناب نموده و به برقراری رابطه صمیمانه و دوستانه تا حد امکان پرداخته که هر چه نوجوان شما با والدین خود رابطه نزدیک تر و صمیمانه تری داشته باشد این دوران روند آسانتر و بهتری طی نموده و به دنبال آن آسیب های احتمالی ناشی از برخوردهای نادرست با نوجوان کاهش می یابد. توجه، تأیید، تشویق و هرگونه رفتار که به نوجوان شما در افزایش اعتماد به نفس کمک می نماید از ضروریات رفتاری والدین در این دوران می باشد. همچنین در مواقعی نوجوان نیاز به خلوت و تنهایی داشته بهتر است وی را در زمان هایی از هفته به حال خود رها نموده و اجازه خلوت به او بدهید و نگران این موضوع نباشید چرا که مقتضای شرایط سنی او می باشد و ناشی از احساس نیاز به استقلال در نوجوان ما می باشد. والدین در عین حال که برای نیازهایی از این قبیل احترام قائل می باشند بایستی در ایجاد و استحکام روابط دوستانه خود با نوجوان سعی نموده و تلاش نمایند. این موضوع در کاهش رفتارهای پرخاشگرانه نقش داشته ولی به طور مقطعی ممکن است در شرایطی شاهد رفتارهای آنی و کوتاه پرخاشگرانه در وی باشید که توصیه می گردد با سعه صدر و تأمل و توجه به این نکته که این رفتارها ناشی از تغییرات ناگهانی فیزیولوژیکی ناشی از رشد بوده و قصد اهانت و بی احترامی در آن وجود ندارد، نوجوان خود را در گذران این دوران بحرانی کمک و یاری نمایید. با آرزوی سربلندی و موفقیت برای شما دوست عزیز