خواهری دارم که24سالشه.بیماری لوپوس داره.خیلی استرسیه.بخاطر بیماریش توی اردیبهشت20روز بیمارستان بستری بود. عروق پاش گرفته بودو یکی از انگشت شستش قراره در ماه های آینده برداشته بشه.الان داروهای مربوط به لوپوسش رو و همچنین عروق پاش رو مصرف میکنه.اطرافیانم خیلی بهش توجه میکنن.احساس حسادت نه ولی احساس میکنم اصلا برای اطرافیان مهم نیستم.مثلا خواهر بزرگم( 30 سالشه) که میاد خونمون کاری نداره بامن.مگر اینکه من هی بیام حال و احوال پرسی کنم، ولی خودش هی میره پیش همون خواهرم که لوپوس داره و باهاش گرم میگیره و میشینن باهم حرف میزنن.خیلی غصه میخورم بابت اینجور چیزا.یا مثلا همون خواهر بزرگم رفته بود مسافرت برای من و هموت خواهرم که لوپوس داره دو تا دستبند گرفته بود.مدلی که براش گرفته بود خیلی خوشگل بود ولی برای من نه.و هی به همون خواهرم که لوپوس داره میگفت :این مدلی که تو داری رو برای خودمم گرفتم...یامثلا همین خواهرم هی زنگ و اس ام اس میزنه به خواهرم که لوپوس داره.درحالی که اس ام اسای منو به زور جواب میده و خیلی چیزای دیگه.خیلی اذیت میشم بابت این چیزا.همه همین رفتارو دارن.کمکم کنین.ممنونم