با عرض سلام خدمت شما خواهر عزیز خواهر گلم ،اولین دلیل گرایش برخی افراد به مصرف موادمخدر به تیپ شخصیتی و روانی فرد مربوط است. کسانی که اعتماد به نفس پایین و ویژگی های خلقی افسرده دارند و برای درمان به مصرف موادمخدر پناه می برند، رفتارهای تکانشی دارند و ناسازگار هستند، گرایش به مصرف مواد در آنها بیش از دیگران دیده می شود. دومین علت، عوامل محیطی است. وقتی فرد در محیطی باشد که مواد به آسانی در اختیار او قرار می گیرد و با دوستانی در ارتباط باشد که مصرف کننده مواد هستند، طبعا او نیز به سمت اعتیاد کشیده خواهد شد. عامل سوم، عوامل خانوادگی است. تنش در روابط میان زوجین و فضای روانی ناسالم در خانواده همراه با تحقیر و سرزنش، برآورده نشدن نیازهای عاطفی ـ احساسی فرد، ناکام ماندن در زندگی مشترک و به نوعی دست نیافتن به هدف هایی که پس از ازدواج به آنها می اندیشید، از جمله عوامل خانوادگی است. عامل چهارم پیام های پزشکی است که از دیگران یا اعضای خانواده اش دریافت می کند. برای مثال می گویند مواد بزن دردت خوب می شود. بخصوص این که این پیام از سوی کسی باشد که به فرد معتاد بگوید من درد عضلانی داشتم و مواد زدم و خوب شدم. این حرف، انگیزه او را برای مصرف مواد دوچندان می کند.زندگی با همسر معتاد، مشکلات خاص خودش را دارد. با این حال و با طرح چند پرسش می توان به این نتیجه رسید که آیا می توان به ادامه زندگی با مرد معتاد امیدوار بود یا خیر؟ اولین پرسش این است که این فرد آیا کسی است که بتواند ترک کند؟ تصمیم به انجام چنین کاری دارد و به اصطلاح مرد این کار است یا فقط حرفش را می زند؟ خانواده و زن و بچه اش برایش مهم هستند؟ یا خانواده چندان برایشان مهم نیست و تلاش چندانی برای ترک مواد نمی‎کند؟ مدت زمان مصرفش چقدر است؟ چه نوع موادی مصرف می کند؟ تزریقی است؟برای امیدوار بودن به یک فرد معتاد باید به چند عامل توجه کرد. اگر مرد معتاد شخصیتی خانواده مدار داشت و زن و بچه اش برایش مهم بود، ویژگی خلقی آرام تری داشت، دست بزن نداشت، میزان موادی ‎ که مصرف می کند کم است، نوع مواد مخدر مصرفی اش از جنس شیشه، کراک و هروئین نیست و حاضر است به کمپ برود و مواد را ترک کند، می توان امیدوار بود به یک زندگی سالم و به آغوش گرم خانواده بازگردد، اما اگر فرد معتاد مدت زمان زیادی است که موادمخدر مصرف می کند، از موادمخدر صنعتی همچون شیشه و کراک استفاده می کند، میزان مصرفش زیاد است، از نظر شخصیتی ضعیف است، ادامه زندگی با او همراه با تنش و مشکلات است، به کرات تصمیم گرفته به کمپ برود و ترک کند، اما موفق به ترک نشده یا حاضر نیست برای ترک به کمپ برود. با نشانه‌های گفته شده روی این فرد نمی‌توان به عنوان شریک زندگی حساب کرد و به اعتقاد من بهتر است از او جدا شد، زیرا ادامه زندگی با تنش همراه خواهد بود.یکی از آثار منفی اعتیاد بر رابطه تان این است که توانایی های نامزد یا همسرتان برای خلق صمیمیت و نردیکی بیشتر با شما را مختل می کند.توانایی احساسی کسانی که به طور منظم از مواد مخدر استفاده می کنند به مرور کم رنگ و کم رنگ تر می شود و کم کم بی حس و کرخت می شوند. این اعتیاد آنان را از نظر روحی- عاطفی نیز سرد و کرخت می کند، چنان که برایشان سخت است مسائل را همانگونه که شما می بینید درک کنند و سرانجام به جایی می رسید که احساس تنهایی می کنید.اگر اطلاعات و دانش کافی نداشته باشید، برقرار کردن رابطه ای موفق به اندازه کافی دشوار است، چه برسد به اینکه با فردی معتاد نیز درگیر شده باشید.آیا گمان می کنید منظورم این است که فرد معتاد استحقاق عشق و دوست داشته شدن را ندارد؟ البته که منظورم این نیست.بلکه منظورم این است که فرد معتاد باید به طور کامل سالم و پاک شود و خودش را از شر اعتیادی که بدان مبتلا شده است خلاص کند و درد و مشکلی را که باعث شده است او به اعتیاد روی بیاورد، قبل از آنکه با کسی رابطه برقرار کند، درک کند و بفهمد. مطمئنم پیش تر خیلی سعی کرده اید کاری کنید که بر او تاثیر بگذارید و او را تشویق کرده اید تا ترک کند، اما یک بار دیگر برای آخرین بار هم شده این مراحل را امتحان کنید: به نامزد یا همسر تان بگویید دیگر نمی خواهید با آدمی معتاد زندگی کنید.به او بگویید فقط به یک شرط با تو زندگی می کنم و آن این است که هر چه زودتر برای درمان و ترک اعتیاد اقدام کنی. به او بگویید چناچه بی معطلی برای ترک اقدام نکند و کمک نگیرد، او را ترک خواهید کرد و هرگز نیز بر نخواهید گشت .سر حرفتان بایستید و چناچه بی درنگ اقدامی در جهت ترک اعتیادش نکرد یا هیچ کمکی نگرفت ، با او قطع رابطه کنید. رابطه را از سر نگیرید مگر اینکه او از هر گونه آلودگی پاک شده باشد و به راستی ترک کرده باشد و در یک برنامه اصلاحی و رهایی از اعتیاد شرکت کرده و همچنین تغییرات رفتاری و شخصیتی چشمگیری کرده باشد. با آرزوی خوشبختی و سعادت برای شما