با سلام خواهر گرامی؛ با توجه به اینکه فرزند شما از سن پایینی برخوردار نبوده و استقلال کافی برای داشتن یک زندگی را دارا می باشد به نظر می رسد که پذیرش مسئولیت های بیش از اندازه از جانب شما ایشان را دچار رفتار بی نظمی نموده است. به شما خواهر گرامی توصیه می گردد که مسئولیت وظایف شخصی وی را بر عهده نگرفته و اجازه دهید عواقب بی نظمی های ایشان متوجه ایشان گردد. در اینجا نیاز به اعتراض های کلامی و شماتت ایشان نیز نمی باشد. چرا که رفتار تدافعی در ایشان شدت می گیرد. با توجه به اینکه اتاق ایشان از سایر اعضاء خانواده مجزا می باشد نیازی به مرتب کردن آن از جانب شما نبوده و این وظیفه از حوزه وظایف خود خارج نمایید. شاید برای مدتی این وضع نابسامان شما را دچار آشفتگی نماید ولی توصیه می گردد که ترجیحا به سراغ اتاق ایشان نرفته و حتی مورد بازدید نیز قرار ندهید. پس از مدت زمانی با ایجاد مشکلاتی که به دنبال بی نظمی برای ایشان حادث می گردد به دنبال رفع این مشکل برآمده و مسئولیت انجام وظایف شخصی خود را برعهده خواهند گرفت. در طول این مدت به هیچ عنوان در این خصوص با وی صحبت ننموده و از هرگونه انتقاد یا نصیحت و یا طرح این موضوع اجتناب کنید. در صورت اعتراض ایشان نسبت به شما مبنی بر عدم استمرار رفتار شما در ایجاد نظم دهی به ایشان اعلام نمایید که مسئولیت این کار به عهده خود ایشان بوده و شما دیگر توانایی انجام آنرا ندارید. صحبت را به همین جمله ختم نموده و نگرانی واضطرابی در خصوص این موضوع ابراز ننمایید. در اینجا فرزند شما یاد می گیرد که وظایف و مسئولیت های خود را بخوبی شناخته و در پی انجام آنها به نحو احسن برآید. با آرزوی موفقیت وسربلندی برای شما دوست عزیز