با سلام خدمت شما خواهر گرامی؛ تصمیم جهت فرزند آوری از جمله تصمیماتی است که زن و شوهر با کسب شرایط لازم (اقتصادی، توانایی همسران در مراقبت و تربیت فرزند) در زندگی مشترک و اطمینان از ثبات زندگی زناشویی اقدام به آن نموده و چنانچه در یکی از زوجین آمادگی، جهت این اقدام بسیار مهم ناکافی بوده و یا تصمیم به همراه اکراه و تردید باشد، احتمال موفقیت فرزندپروری در این زوج پایین ارزیابی گردیده و توصیه نمی گردد. بنابراین قبل از هر چیز بایستی در ایجاد شرایط برای تولد فرزند کوشیده و با مهیا نمودن شرایط لازم چه به لحاظ اقتصادی و چه به لحاظ توانایی مراقبت و رسیدگی به وی، اقدام به این تصمیم بسیار مهم نمود. توصیه به شما دوست عزیز این است که ضمن در میان گذاشتن این موضوع به همسرتان ، نظر ایشان را جویا گردیده و در صورت اعلام آمادگی توسط ایشان اقدام نمایید. البته با توجه به شرایط شغلی و کاری همسرتان (زمان پرداختن به کار) اعلام آمادگی توسط شما بایستی با توجه به شرایط فعلی همسرتان صورت گرفته و با آگاهی و پذیرش این موضوع (عدم توانایی همسر شما در مشارکت در امر بچه داری به دلیل مشغله کاری) اقدام به فرزندآوری نمایید. در صورتی که به پذیرش کافی نسبت به این موضوع نرسیده اید و توانایی مراقبت از فرزند (با توجه به عدم مشارکت همسر در این امر) را در خود نمی بینید، در حال حاضر توصیه به اقدام نگردیده و پیشنهاد می گردد که این موضوع را تا کسب شرایط لازم (تغییر در زمان کاری همسرتان) به تأخیر بیندازید. امید است با کسب شرایط لازم با تولد فرزندی شیرین در زندگی شما دوست عزیز، شیرینی و لطف زندگی مشترک در روابط شما و همسرتان دوچندان گردیده و فضای خانه شما مملو از عشق و دوستی گردد. با آرزوی سلامتی و سربلندی