با سلام خدمت شما خواهر گرامی دوست عزیز؛ با توجه به اینکه شما در دوران نامزدی بسر می برید و خیانت از جانب همسران در این دوران از مواردی است که نیاز به بررسی همه جانبه داشته و باید به دنبال علل روانی و شخصیتی در اینگونه افراد گردید بنابراین ازدواج در چنین شرایطی به هیچ عنوان به شما پیشنهاد نگردیده لیکن عنوان نمودن این موضوع در صورتی که دلایل متقن و محکم بر ادعای شما وجود ندارد امری خردمندانه نبوده و چه بسا که نتوانید آنرا به اثبات رسانید. ولی آنچه مسلم است اینکه در صورتی که نسبت به این موضوع به اطمینان رسیده اید و صرفا با آگاهی از یک ارتباط رأی به خیانت نامزدتان نمی دهید، شما دوست عزیز توصیه به ازدواج با چنین فردی نمی گردید. ازدواج امری است که نیازمند عشق و علاقه دوطرفه از جانب زن و مرد می باشد که چنانچه علاقه یک طرفه بوده و یا طرف دیگر در اثبات عشق خود ناموفق باشد پایه های چنین زندگی ای استحکام نداشته و امیدی به دوام آن نمی باشد. بنابراین به شما دوست عزیز توصیه می گردد چنانچه از موضوع خیانت اطمینان کامل دارید تصمیم قاطع خود را گرفته و در صورت بخشش از جانب شما مؤکداً توصیه می گردد که موضوع خیانت نامزدتان توسط یک روانشناس باتجربه مورد بررسی قرار گرفته و علل و عوامل این رفتار به خوبی تشخیص داده شود چنانچه روانشناس احتمال تکرار این رفتار را در ایشان قوی دید و موضوع خیانت همسر برای شما قابل اهمیت می باشد به هیچ عنوان توصیه به تشکیل زندگی مشترک نگردیده و جدایی در این مرحله عواقب و تبعات نسبتا کمتری برای شما در پی دارد. بنابراین دقت در این مسئله در این مرحله (نامزدی) از اهمیت زیادی برخوردار بوده و شما دوست عزیز با عملکرد خردمندانه خود در این زمان سعادتمندی آینده خود را رقم خواهید زد. با آرزوی موفقیت و خوشبختی برای شما