با سلام خدمت شما خواهر گرامی؛ احساس تنهایی شما بیشتر به دلیل نداشتن یک رابطه صمیمانه و دوستانه با شخص و یا اشخاصی بوده چرا که از نیازهای روحی و روانی هر فردی داشتن دوستان خوب و رابطه صمیمانه با آنهاست. به نظر می رسد که شما از دوران پیش از ازدواج نیز از داشتن چنین روابطی بی نصیب بوده و به گمان خود با ازدواج سعی در پایان دادن به این نیاز داشته اید که البته اگر چه ازدواج راه بسیار خوبی برای رفع بسیاری از نیازهای جسمی ، روانی و عاطفی انسان می باشد ولی داشتن ارتباط های مؤثر با دوستان نیز به رفع بسیاری از نیازهای روحی و روانی انسان کمک نموده و برای انسان احساس خوب به همراه خواهد داشت. از طرفی شما به این مسئله اشاره داشتید که هیچ کسی شما را دوست ندارد و متأسفانه این باور در شما نتایج خوبی به همراه نخواهد داشت. در اینجا به شما دوست عزیز توصیه می شود دایره دوستی های سالم خود را در قالب شرکت در کلاسهای ورزشی و هنری (که علاوه بر ایجاد روابط اجتماعی و دوستانه سلامت روح و جسم شما را نیز به همراه خواهد داشت) افزایش داده و با انجام چنین فعالیت های اجتماعی سعی در یافتن دوستانی مناسب (که البته شما را در مسیر پیشرفت و ارتقاء یاریگر باشند) برای خود داشته باشید. وسعت دایره دوستی ها و روابط اجتماعی مطلوب با پاسخ گویی به نیازهای روانی شما احساس تنهایی را در شما از میان برده و به شما شادابی و نشاط می بخشد. البته لازم به ذکر است که تغییر باورها نیز در شما گام اول در داشتن یک زندگی رضایتمند بوده و چنانچه شما با باور "هیچ کس مرا دوست ندارد" وارد روابط اجتماعی گردید نتیجه مطلوب عاید شما نگردیده و همچنان ناکام خواهید ماند. بنابراین تغییر نگرش و باورهای شما اولین و مهم ترین گام در این راستا بوده که با مطالعه بیشتر در این زمینه و یاری جستن از مشاوری با تجربه امکان پذیر خواهد گردید. لحظات شما قرین شادکامی و بهروزی