با سلام به شما دوست عزیز خواهر گرامی؛ خیانت از جمله مواردی است که باید قبل از هر چیز مورد بررسی و ریشه یابی قرار گرفته و می توان گفت که بایستی در کنار سایر اختلالات روان شناختی بدان پرداخت. خیانت علل و عوامل مختلفی داشته که ضمن بررسی دقیق آن می توان به درمان آن پرداخت و غیرمنصفانه است که فرد خیانت کار را خارج از مباحث روانشناختی و علل و عوامل آن مورد سرزنش و شماتت قرار دهد. البته این مسئله مجوزی بر خیانت توسط افراد صادر نموده ولی عدم توانایی فرد در خودکنترلی در کنار سایر عوامل از جمله مواردی است که بایست در فرد مورد توجه بیشتر قرار گیرد. البته فرهنگ و نحوه تربیت فرد در خانواده نیز بر بروز این مسئله در فرد تأثیر گذار بوده که این موارد نیز در کنار سایر موارد می تواند از علل عمده خیانت محسوب گردد. به هر حال علت خیانت هر آنچه که هست با انجام بررسی های روانشناختی لازم قابل درمان بوده و می توان از بروز آسیب در روابط خانوادگی جلوگیری بعمل آورد. در اینجا با توجه به اینکه شما خواهر گرامی دارای یک فرزند نیز می باشید به هیچ عنوان به طلاق توصیه نگردیده و به شما توصیه می شود که همسر خود را در ارجاع به روانشناس حیطه خیانت کمک نموده و ایشان را در روند درمان کمک و یاری نمایید. قطعا مراجعه همسر شما به روانشناس (تأکید می گردد که روانشناسی با تجربه در حیطه خیانت های زناشویی باشد) امری مؤثر بوده و همسر شما را در این راستا یاری خواهد نمود. روانشناس حیطه خیانت با بررسی علت این موضوع (از کودکی تابحال) وی را در آگاهی و شناخت علت آن یاری رسانده و با انجام راهکارهای خودکنترلی و برطرف کردن علل و عوامل احتمالی مشکلات و مسائل زناشویی شما و همسرتان، به این مسئله در زندگی مشترک شما خاتمه داده خواهد شد. البته مداومت و استمرار همسر شما در انجام جلسات روانشناسی با حمایت و همکاری شما دوست عزیز امکان پذیر بوده که لزوم آن به شما خواهر گرامی متذکر می گردد. آنچه مسلم است اینکه با حمایت و همکاری شما و همت همسرتان و با درخواست از درگاه خداوند مهربان، این معضل در زندگی زناشویی شما پایان یافته و امید است که امنیت و آرامش میهمان لحظه های زندگی شما و همسر گرامیتان گردد. با آرزوی سلامتی و سعادت برای شما