با عرض سلام و تقدیم احترام خدمت شما پرسشگر محترم! ارتباط شما با ما گویای این است که در صدد انتخاب مسیر صحیح هستید و امیدواریم ما نیز راهنمای خوبی برایتان باشیم.
مشکلی که با آن روبرو هستید اختلال فتیشیسم یا یادگار پرستی است. در مورد فتیشیسم باید عرض نمایم که این عمل، در بحث‌های روان‌ شناختی جزء انحرافات جنسی می‌ باشد، که از آن تحت عنوان «یادگار پرستی» یاد می‌شود؛ که یک عمل غیر طبیعی بوده و بایستی هر چه سریعتر مورد درمان قرار گیرد. زیرا پس از تثبیت یادگار پرستی، این نابهنجاری جنسی، گرایش به مزمن شدن دارد، که موجب پریشانی یا اختلال عمده بالینی در کارکرد اجتماعی، شغلی یا سایر زمینه‌های مهم می‌شوند. نکته مهم اینکه، از آنجا که در این نابهنجاری، معمولاً شی یادگار (مثلا جوراب یا پا) برای برانگیختگی جنسی لازم یا به شدت مرجح است، در صورت فقدان آن احتمال دارد کژکاری نعوظی در مردان روی دهد (یعنی مرد بدون لمس و یا نگاه و بو کردن این شی یادگار، به حالت نعوظ، که برای داشتن یک ارتباط جنسی کامل و لذت بخش با همسر نیاز است، نمی‌ رسد) و در صورت وجود داشتن این شی یادگار، از آنجا که این شی دیگر وسیله‌ ای برای برانگیختن نیست، بلکه هدف برانگیختگی می‌شود، همسر این فرد احساس می‌ کند که او نادیده گرفته شده است و یک شی به او ترجیح داده می‌ شود‌، که این به نوبه خود باعث مشکلات زیادی در ارتباط با همسر حتی می‌ شود. هم چنین می‌تواند باعث افسردگی، اضطراب و تنهایی فرد شود. با توجه به مطالبی که در بالا ارائه شد، به لزوم درمان چنین انحراف و نابهنجاری، پی می‌ بریم. لذا یک سری راهکارهای درمانی اختصاصی در این جا ارائه می‌ شود که امیدوارم با عمل به این راهکارها بر مشکل خود غلبه نمایید:
1. در وهله اول شما بایستی، مهارت‌های اجتماعی و ارتباطی خود را بالا ببرید؛ زیرا یکی از عوامل مهم گرایش به چنین رفتارهایی، فقدان مهارت‌های اجتماعی و ارتباطی کافی می‌ باشد، که باعث پایین آمدن اعتماد به نفس فرد می‌شود.
2. یکی از امیال و نیازهای انسان، میل به احترام می‌ باشد که ناشی از حس عزت نفس و احترام به خود شخص می‌ باشد. هر گاه که این حس در انسان ضعیف شود، به اعمالی روی می‌ آورد که در شان او نیست . بنابراین به ارزشهای وجودی خویش توجه کنید و سعی نمایید تلاش نمایید ظرفیت‌ها و استعدادهای خود را شناسایی کنید و به آنها جامعه عمل بپوشانید.
3. از جمله روش‌هایی که می‌ توانید برای غلبه بر این مشکل استفاده نمایید، روشی است به نام «درمانگری تنفر انگیز». در این روش هر گاه که شخص با دیدن یا لمس کردن شی یادگار (مثل جوراب) تحریک می‌ شود، از یک محرک نفرت انگیز، استفاده می‌ شود، تا به مرور زمان در اثر همراهی این محرک نفرت آور با شی یادگار، این نفرت به شی یادگار منتقل شود و لذت و تحریک پذیری آن از بین برود. معمولا این کار در کلینیک‌ های درمانی بوسیله خوراندن یک داروی تهوع آور و یا شوک الکتریکی انجام می‌ شود. بنابراین در صورتی که شما در حال حاضر نمی‌ توانید به یک کلینک روان درمانی مراجعه نمایید، سعی نمایید همزمان با تحریک شدن توسط جوراب و یا پای فردی، خاطره ای تلخ و وحشتناک را که قبلا برای شما اتفاق افتاده است یادآوری نمایید و یا با بستن یک کش به مچ دست خود و کشیدن و رها کردن آن (به گونه ای که باعث درد و زجر شما شود)، به مرور زمان، لذت بخشی و تحریک کاذب این اشیاء را از بین ببرید. ضمن اینکه سعی کنید به صحنه‌های محرک این چنینی نگاه نکنید و همچنین از فکر کردن به این موارد نیز شدیداً پرهیز کنید.
موفق و پیروز باشید.