به نام خدا با سلام مشاور محترم 10 ماه پيش به زيارت خانه خدا مشرف شدم از نظر حجاب خود را اصلاح كرده ام در چند ماه اول بازگشت از سفرم سعي مي كردم غيبت نكنم كينه كسي را به دل نگيرم به كسي حسد نورزم اما چند وقتي است كه ايمانم سست شده فكر ميكنم خودم و خداي خودم را فراموش كرده ام در نماز فكرم هميشه جاي ديگر است آيا اينقدر ضعيف النفس شده ام كه شيطان بر من غلبه كرده با محيط و افرادي كه با آنها در تماس هستم باعث وجود چنين حسي در من شده است . همسرم ايمان سستي دارد نماز نمي خواند مشروب مي خورد دست بزن دارد چندين بار خواست براي جدايي اقدام كنم هميشه با او از عواقب اين گناهان و روز قيامت و آخرت صحبت مي كنم حتي پيشنهاد رفتن پيش مشاور را هم به او دادم ولي نمي پذيرد من بخاطر پسر كوچكم حاضر به تحمل تمام اين شرايط شده ام تا شايد او روزي رويه اش را عوض و تغيير كند مشاور محترم دچار سردرگمي شده ام . راهي پيش پايم بگذاريد به جاي اينكه خدا و الطاف خدا را فراموش كنم بيشتر او را بشناسم و به او نزديك شوم كمك كنيد تا مسير صحيح زندگي را پيدا كنم سر رشته اين زندگي از دستم بيرون رفته احساس پوچي و ياس سراس وجودم را پر كرده . متشكرم