هيچ كس نمي‏تواند انكار كند كه مردان در حوادث گوناگون زندگي، بيش از زنان در خطر مرگ قرار دارند و در جنگ‏ها و حوادث ديگر، قربانيان اصلي را آنها تشكيل مي‏دهند. نيز نمي‏توان انكار كرد كه بقاي غريزۀ جنسي مردان از زنان طولاني‏تر است؛ زيرا اکثر زنان در سن معيني، آمادگي جنسي خود را از دست مي‏دهند، در حالي كه در مردان چنين نيست. همچنين زنان به هنگام عادت ماهانه و قسمتي از دوران حاملگي، عملاً ممنوعيت آميزش دارند، در حالي كه در مردان اين ممنوعيت وجود ندارد. از همه گذشته زناني هستند كه به علل گوناگوني همسران خود را از دست مي‏دهند و اگر تعدد زوجات نباشد، آنها بايد براي هميشه بدون همسر باقي بمانند. اما این که چرا چند شوهري برای زنان مجاز نيست؟ در پاسخ می گوییم: 1. اين خلاف طبيعت و روحيات زن است؛ زیرا از نظر روان شناسي تفاوتي اساسي بين ساختار رواني و گرايش‏ها و عواطف زن و مرد وجود دارد. روان‏شناسان معتقداند كه زنان به طور طبيعي "تك شوهرگرا" هستند و فطرتا از تنوع همسر گريزانند و خواستار پناه يافتن زير چتر حمايت عاطفي و عملي يك مرداند و تنوع گرايي در زنان نوعي بيماري است. ولي مردان ذاتا تنوع گرا و "چند زن‏گرا" هستند و چنان كه مي‏دانيد احكام اسلام همه متناسب با نيازهاي واقعي و ويژگي‏ها و خصلت‏هاي ذاتي انسان‏ها وضع گرديده است. 2. بدين وسيله بهداشت و سلامت نسل به خطر مي‏افتد. 3. شناخت انساب و تميز آنها از بين خواهد رفت و یکی از پیامدهای آن ازبین رفتن عواطف خانوادگي و عدم تمايل به تكثير نسل و زاد و ولد، خواهد بود؛ چون به حسب طبع هر كس فرزند خودش را دوست داشته و براي او سرمايه گذاري مي‏كند، اما در قبال كسي كه انتسابش به وي مشكوك است، بلكه اصلا معلوم نيست از كيست؟ بي گانه بوده و تعهدي نسبت به او ندارد و از درون نيز چنين انگيزش و تمايلي وجود ندارد. اینها برخی از مصالح وحکمت هایی است که اسلام بر اساس آن تعدد زوجات (چند همسری) رابرای مردان مجاز شمرده، ولی چند شوهری زنان را جایز ندانسته است.