اولین قدم در این راه، توجه به هشدارهایی است که حضرات معصومین (علیهم السلام) به ما داده اند و اثرات آنرا بیان فرموده اند: امام صادق (سلام الله علیه): (نگاه به نامحرم تیری از تیرهای شیطان است)، فرموده اند: (نگاه، پشت نگاه، دل را می میراند). امام علی (علیه السلام) در خطبه همام که صفات متقین را بیان نموده اند فرموده اند: متقین کسانی هستند که چشم های خود را از آنچه خداوند فرموده حفظ می کنند. پیغمبر اکرم فرمودند: هر کس چشمش را از حرام پر کند، خداوند آن را روز قیامت از آتش پر می کند، مگر اینکه توبه کند و فکر کند به نعمتهایی که بخاطر این کار از دست می دهد. 2. خداباورى: اعتقاد به خدا و یقین داشتن به این که انسان در محضر خدا است و خدا ناظر بر تمام احوال و درون آدمى است، به انسان کمک مى‏کند نگاه خود را کنترل نماید. امام صادق (علیه السلام) مى‏فرماید: (فروبستن چشم از گناه میسر نیست مگر این که انسان عظمت و جلال پروردگار را در قلبش مشاهده کرده باشد) از امام على (علیه السلام) سؤال شد: توانایى بر کنترل چشم چگونه حاصل مى‏شود؟ حضرت فرمود: (این که خود را تحت قلمرو سلطان آگاه از همه مسائل بدانى و تسلیم او باشى). ( بحارالأنوار، ج 101، ص 41) 3. توجه به آثار فروبستن چشم: اگر انسان بداند کنترل نگاه چه آثار و برکاتى دارد، قطعاً بر ادامه آن تشویق خواهد شد. آثار و فوائدى که بر چشم پوشى مرتبط است، عبارتند از: الف) راحتى دل: کسى که چشمش را فرو بندد، دلش را آرام کرده است. با چشم چرانى انسان احساس آرامش نمى‏کند، زیرا احساسات و غرایز شهوانى تمام ناشدنى و سیرى‏ناپذیر است و نفس اماره انسان را به بدى و زشتى هر چه بیشتر وادار مى‏کند. امام على (علیه السلام) مى‏فرمایند (کسى که چشم فرو بندد، دلش را صفا داده است (میزان الحکمة، ج 4، ص 3289) ب) کشف حقایق: رسول اکرم (صلی ا... علیه و آله) مى‏فرمایند: (چشمتان را فرو بندید تا عجائبى را ببینید). ج) شیرینى عبادت را حس کردن: پیامبر اسلام (صلی ا... علیه و آله) مى‏فرمایند: (مسلمانى چشم خود را از زن نامحرم فرو نمى‏بندد مگر آن که خداوند شیرینى عبادتش را در دل او ایجاد مى‏کند). ( میزان الحکمة، همان، ص 3292) 4. توجه به عواقب چشم چرانى: کسى که بداند چشم چرانى چه پیامدهاى ناگوارى دارد، قطعاً به ضرر خود اقدام نخواهد کرد و نگاهش را کنترل خواهد کرد. 5. طرد افکار شیطانى: براى کنترل نگاه، باید اندیشه را از نفوذ افکار شیطانى دور نگه داشت، زیرا گام نخست در انحراف، فکر کردن درباره آن است. امام على (علیه السلام) مى‏فرماید: (کسى که در اطراف گناه بسیار بیندیشد، سرانجام به آن گناه کشیده خواهد شد). 6. پرهیز از عوامل تحریک زا: تخیّلات تحریک کننده، رفت و آمد در جاهایى که نامحرم است، گفت و گو با نامحرم، دیدن فیلم‏ها و عکس‏هاى مبتذل، زمینه را براى چشم چرانى فراهم مى‏کند. پس در این زمینه به شدت مراقب چشم خود باشید. 7. دقت در دوست یابى: بررسى‏ها نشان مى‏دهد که جوانان، اوّلین قدم‏هاى انحراف و تباهى را به کمک دوستان ناباب برداشته، سپس در سراشیبى سقوط قرار گرفته‏اند. آلودگى و انحراف، به سرعت از طریق دوستان نا اهل به افراد پاک و سالم سرایت مى‏کند و چشم چرانى از این قاعده مستثنا نیست. امام على (علیه السلام) مى‏فرماید: (از معاشرت با مردم فاسد بپرهیز که طبیعت تو، ناخودآگاه ناپاکى را از طبع آن‏ها سرقت مى‏کند). 8. تقویت اراده: چشم چرانى اگر به صورت عادت در آمده باشد، همچون خصایص طبیعى و ذاتى، دامنه دار و پر نفوذ مى‏گردد و به منزله طبیعت دوم در مى‏آید. در این حال رهایى از این عادت ناپسند، نیاز به تصمیم و عزمى راسخ دارد. آن چه در شروع کار مهمّ است، خواستن و انگیزه داشتن است. براى مبارزه با چشم چرانى باید دو کار انجام گیرد: الف- به خواسته نفس پاسخ مثبت داده نشود. ب- عادت پسندیده‏اى جایگزین گردد و خود را به کارهاى پسندیده مانند مطالعه کتاب و ورزش مشغول ساختن. شما به لطف خدا زندگی خوبی دارید. باید قدر این زندگی را بدانید و با نگاه به نامحرم آرامش خود را به هم نزنید با این عمل همسر شما نیز به شما بدبین می شوند و بذر شک و تردید را در زندگی خود می کارید. پس تا این نعمت ها از شما گرفته نشده قدر آنها را بدانید. هیچ کس نمی تواند شما را برای انجام کاری مجبور کند شما باید خودتان برای ترک این عمل اقدام کنید.