باسلام. مطمئناً دغدغه ی شما برای کارکردن در زمینه و حرفه ی مورد علاقه، کاملاً انتظار بجا و قابل درکی است. به طوریکه حتی ارزش این را دارد که برای دو سه سال (به منظور تحصیل) با شرایط دشوارتری زندگی کنید تا در نهایت به آنچه که می خواهید، دست یابید. منتها باید دقت داشته باشید که در تصمیم گیری به این مهمی، تأکید و تمرکز بر یک بعد قضیه،‌ می تواند در آینده منجر به احساس پشیمانی شما شود. علاقه ی شما به رشته ی مشاوره، و عدم علاقه تان به شغل فعلی، فقط یک بعد قضیه است. اگر شما شغل فعلی را رها کنید و کاملاً به تحصیل در رشته ی مشاوره رو بیاورید، مسیر زندگیتان کلاً تغییر خواهد کرد، اما هیچ تضمینی نیست که این مسیر، به سرانجام رضایت بخشی ختم شود. لازم است که جزئیات هریک از این دو انتخاب (ماندن در شغل فعلی یا تحصیل در رشته ی مشاوره) را دقیقاً بررسی کنید. مزایا و معایب هریک از این دو انتخاب را دقیقاً از نظر بگذرانید و حتی یادداشت کنید. و سرانجام به ارزیابی دقیق این موضوع بپردازید که کفه ی ترازوی تصمیم گیری شما براساس سود و زیان هرگزینه، به کدام طرف، سنگینی خواهد کرد. یعنی کدام یک از این دوگزینه، مزایای بیشتر و هزینه های روانی و اجتماعی و اقتصادی کمتری برای شما و خانواده تان به همراه خواهد داشت. مثلاً یکی از شرایطی که لازم است حتماً‌ بررسی کنید، این است که چقدر احتمال دارد که در کنکور ارشد مشاوره بتوانید موفق شوید؟ آیا این میزان از احتمال، به صرف حدود یکسال زمان شما، کم شدن درآمدتان، سخت شدن اوضاع اقتصادی بر خودتان و خانواده تان، می ارزد یا خیر؟ همچنین بهتر است با افرادی از رشته ی مشاوره (شامل دانشجویان ارشد رشته ی مشاوره یا افراد شاغل با مدرک مشاوره) مشورت کنید و ارزیابی کنید که اولاً آیا می توانید با وجود مشغله های زندگی متأهلی و به خصوص، تأمین معاش خانواده، دو سال تمام وقت را در رشته ی مشاوره بگذرانید. مخصوصاً با توجه به اینکه گذراندن دوره ی ارشد (بویژه در دانشگاه های معتبر دولتی) بسیار فشرده تر و دشواررتر از دوره ی کارشناسی است و زمان آزاد شما در طول این دوره، بسیار کمتر خواهد بود. دوماً لازم است که بررسی کنید که با گرفتن مدرک مشاوره، چقدر در محیط و شهر خود، احتمال شاغل شدن فوری شما وجود دارد و آیا در صورت شاغل شدن، درآمدی که در حال حاضر دارید را می توانید کسب کنید یا این درآمد، کمتر خواهد بود و نمی تواند کفاف زندگی روزمره ی شما را بدهد؟ در کل، توصیه ی اکید من این است که بدون اطلاعات جامع و کافی، هیچ تصمیمی نگیرید. اگر با کسب اطلاعات از منابع مختلف و ارزیابی دقیق و موشکافانه، به این نتیجه رسیدید که دنبال کردن رشته ی مشاوره، می تواند آینده ی بهتری را برای شما و خانواده تان رقم بزند،‌ تحمل دو سه سال سختی برای رسیدن به این هدف، منطقی خواهد بود. اما اگر به این نتیجه رسیدید که این هدف مطلوب، به هزینه های روانی و اقتصادیش نمی ارزد، می توانید با کمک یک مشاور، به طور اختصاصی روی مسائلی که در محیط کار، شما را آزار می دهد یا جنبه هایی از شغلتان که برای شما مطلوب نیست، تمرکز کرده و سازگاری خود را با این شغل،‌ افزایش دهید.