ناشناس
سلام من دختریم که کمی اضافه وزن دارم حدود 5 کیلو...
سلام
من دختریم که کمی اضافه وزن دارم حدود 5 کیلو و هر روز که بلند می شم از خواب به خودم می گم دیگه جان حوری از امروز رژیم می گیرم تا زودتر راحت شم ولی ساعت به 10 رسیده اراده ام رو از دست می دم حدود یکسالی هست رژیم می گیرم و 14 کیلو کم کردم ولی این 5 کیلوی اخر رو نمی دونم چرا نمی تونم اراده ام سست شده چی کار کنم؟ می ترسم همین طوری پیش برم برگردم به همون وضعیت یکسال پیشم
مشاور: سیدحبیب الله احمدی
باسلام. توجه به تناسب اندام، موضوع کاملاً پذیرفته شده و مقبولی است، اما اگر حالتی پیش بیایدکه فرد، عزت نفس و احساس ارزشمندی شخصی خود را مشروط به این موضوع بداند، آن گاه در مسیری قدم نهاده که مطمئناً در بلندمدت به یک سلامت و بهداشت روانی مطلوب، منتج نخواهد شد. هنگامی که هریک از ما احساس می کنیم که عزت نفس و احساس ارزشمندیمان به معیارهای بیرونی گره خورده است، باید هوشیار و مراقب باشیم که خطری جدی برای بهداشت روانمان در حال شکل گیری است. زیرا این حالت، نشان می دهد که از درون، شکاف و نقصی در عزت نفس و احساس ارزشمندی ما وجود دارد که اگر ترمیم نشود، احتمال بروز بسیاری از مسائل بوجود می آید. مثلاً اگر من احساس کنم که فقط به شرطی که پنج کیلو لاغرتر باشم می توانم احساس عزت نفس داشته باشم و یا فقط اگر فلان تیپ لباس را بپوشم می توانم احساس عزت نفس داشته باشم و ... نشانگر این است که عزت نفس و احساس ارزشمندی شخصی من، از درون من سرچشمه نمی گیرد. البته منظور من این نیست که تمایل و تلاش در جهت خوش پوش بودن یا تناسب اندام داشتن، ناپسند است. در واقع بحث من در مورد انگیزه ی درونی این موارد است. مثلاً فردی ممکن است دارای عزت نفس و احساس ارزشمندی شخصی درونی باشد و در عین حال، تلاش قابل توجهی برای خوش پوش بودن و یا تناسب اندام داشتن، نشان دهد. در واقع چنین فردی «ترجیح می دهد» و یا تمایل دارد که خوش پوش باشد و یا تناسب اندام داشته باشد، ولی اگر شرایطی پیش بیاید که نتواند لباس خیلی شیکی هم بپوشد و یا هنوز به تناسب اندام مورد نظر خود، نرسیده باشد، به هیچ وجه، این مقولات را به عزت نفس و احساس ارزشمندی شخصی خود، نسبت نمی دهد. زیرا منشأ عزت نفس، برای چنین شخصی به معیارهای درونی بازمی گردد و نه معیارهای بی ثبات بیرونی مانند تناسب اندام و ... . بنابراین سعی کنید که معیارهای ارزشیابی شما از خودتان مبتنی بر توانمندی های شخصیتیتان باشد و نه توانمندی های جسمانیتان. اگر بتوانید این نگرش را برای خودتان نهادینه کنید، خیلی راحت تر می تواند برای تناسب اندام، برنامه ریزی کنید و در این مسیر پیش بروید. زیرا با چنین نگرشی، استرس شما بسیار کاهش پیدا خواهد کرد و با آرامش بیشتری می توانید برنامه های تناسب اندام خود را دنبال کنید. همین موضوع، احتمال پیشرفت موفقیت آمیز این برنامه ها را بیشتر می کند. به علاوه توجه به چند نکته هم می تواند در پیگیری این برنامه ها به شما کمک کند: 1- در نظرداشته باشید که میزان وزن هرانسانی تا حدودی به جنبه های زیستی نیز مربوط می شود، در واقع بدن هر فردی تمایل و آمادگی زیستی برای داشتن تناسب بدنی خاصی را دارد. لذا گاهی اوقات، ممکن است که تناسب اندامی خاصی که به بدن تحمیل می شود، به طور کاملاً دقیق و موردنظر، محقق نشود. 2- برای کاهش وزن، تنها راه، کم خوردن نیست بلکه تغییر نوع غذا هم بسیار در این مورد موثر است. در واقع ممکن است شما با خوردن حجم بسیار پایینی از انواع خاصی از غذاها سریعاً دچار افزایش وزن شوید، ولی با خوردن حجم بالایی از بعضی از غذاها مانند بعضی از انواع سبزی و میوه و ... اضافه وزن پیدا نکنید. در واقع یکی از جنبه های دشواری رژیم ها این است که عادت به خوردن را می خواهید از بین ببرید، در حالیکه بدون تغییر دفعات یا میزان خوردن و تنها با تغییر نوع خوردنی ها می توانید گام موثری در کاهش وزن بردارید. 3- هربرنامه ای برای کاهش وزن باید تدریجی باشد، یعنی در کوتاه مدت، به خودتان فشار نیاورید. چون شما قصد دارید یک الگوی رفتاری مهم خود را تغییر دهید. بنابراین تغییری که به یکباره و با فشار زیادی بوجود بیاید، به یکباره هم از بین خواهد رفت. اما تغییری که تدریجی بوجود بیاید، جزء عادات رفتاری شما خواهد شد و پایدار خواهد ماند. همچنین پیشنهاد می کنم سعی کنید ورزش مستمر و مداوم را در برنامه ی عادات رفتاری خود، بگنجانید. در پایان پیشنهاد می کنم با یک کارشناس تغذیه نیز مشورت نمایید. به علاوه، یک کتاب کاربردی معرفی می کنم از یکی از بزرگترین چهره های تاریخ علم روانشناسی که از بعد روانشناختی به مقوله ی اضافه وزن پرداخته است: «هنر و علم عاقلانه خوردن» تألیف دکتر آلبرت الیس.
