باسلام. دخترها از ابتدای تولدشان به احساساتی بودن معروف هستند. به همین خاطر آنها بیشتر از پسرها در ابتدای نوباوگی گریه کرده و تمایل دارند در آغوش مادرشان باشند. نوجوانی سن رفاقت و دوران دوستی هاست. نوجوانان در این سن عاشق دوستی و رفاقت اند. گاهی دوستی های آتشینی در این دوران پدید می آید که باعث مشکلاتی می شود. دوستی در این سن، بیش تر سطحی و کم تر عمیق است. با این حال، گاهی شدت دوستی و وابستگی به حدی است که نوجوان خانواده خود را رها می کند و حتی حاضر است برای دوست خود جانش را فدا نماید.هراس از گمنامی و تنهایی، نوجوان را بر می انگیزد تا خود را در ارتباط با گروه همسالان قرار دهد. رنج ناشناخته ماندن ، آنچنان او را تحت تاثیر قرار می دهد که برای احساس تعلق به گروه بیش ترین فعالیت را از خود بروز می دهد. هم بستگی گروهی در این دوره قوی تر از سایر مراحل زندگی است و غالبا به عنوان یک شاخص موفقیت برای اکثر نوجوان ها محسوب می گردددر دنیای کنونی برای داشتن حد و مرز نمی توانید بر قلبتان قفل بزنید یا این که با هیچ کس ارتباط نداشته باشید بنابراین لازم است در قلمرو روابط تان از مرزهای دیگری استفاده کنید که شاید بتوان گفت مهم ترین آنان «کلام» و «فاصله فیزیکی» است. در روابط تان شیفتگی را کنار بگذارید شیفتگی چیزی شبیه عشق کور است. در حالت شیفتگی شما فرد را فقط با ویژگی های مثبت می بینید و ویژگی های او را نفی کرده و ویژگی های مثبت او را اغراق آمیز جلوه می دهید. (این حالت با جنس مخالف زیاد اتفاق می افتد) . برای مقابله با شیفتگی لازم است یاد بگیرید افراد را نسبی ببینید. با این دیدگاه شما شیفته کسی نخواهید شد، چون به این نتیجه خواهید رسید که او نیز فردی است مانند دیگران و (فرد) چیز خارق العاده ای نیست. همان طور که برخی افراد در روابط بین فردی خود حد و مرزی ندارند و هر طور که راحت هستند عمل می کنند، افرادی هم هستند که به دور خود دیوار می کشند و سعی می کنند از نزدیک شدن به دیگران اجتناب نمایند و به هیچ عنوان با کسی صمیمی نمی شوند. در مرز گذاری هایتان سعی کنید این افراط و تفریط را کنار بگذارید و تعدیل نمایید.