پرسش :

کسى که تهران وطن او محسوب مى‌‌‏شود و بدون اعراض وطن ديگرى اختيار کرده و در تهران هيچ‏گونه ملکى و يا وابستگى به جز علاقه به وطن ندارد آيا در مواقعى که در تهران کار ادارى دارد و در نقاط مختلف تهران رفت و آمد مى‏‌کند و يا به مهمانى در منزل يکى از اقوام مى‌‌‏رود حکم او در مورد نماز از نظر قصر بودن يا نبودن چگونه است و آيا اين شخص حدّ ترخّص را از کجا مى‌‏‌‌تواند حساب کند؟ آيا تهران را کلا وطن خود محسوب نمايد و يا خير؟ (با در نظر گرفتن فتواى امام در مورد شهرهاى بزرگ مثل تهران از نظر حد شرعى).


پاسخ :
همان قسمت از تهران که وطن او بوده تا از آن اعراض نکرده بحکم وطن باقى است.
منبع: استفتائات امام خمینی(ره)، ج‏1، ص226