پرسش :
کسى که تهران وطن او محسوب مىشود و بدون اعراض وطن ديگرى اختيار کرده و در تهران هيچگونه ملکى و يا وابستگى به جز علاقه به وطن ندارد آيا در مواقعى که در تهران کار ادارى دارد و در نقاط مختلف تهران رفت و آمد مىکند و يا به مهمانى در منزل يکى از اقوام مىرود حکم او در مورد نماز از نظر قصر بودن يا نبودن چگونه است و آيا اين شخص حدّ ترخّص را از کجا مىتواند حساب کند؟ آيا تهران را کلا وطن خود محسوب نمايد و يا خير؟ (با در نظر گرفتن فتواى امام در مورد شهرهاى بزرگ مثل تهران از نظر حد شرعى).
پاسخ :
همان قسمت از تهران که وطن او بوده تا از آن اعراض نکرده بحکم وطن باقى است.
منبع: استفتائات امام خمینی(ره)، ج1، ص226
همان قسمت از تهران که وطن او بوده تا از آن اعراض نکرده بحکم وطن باقى است.
منبع: استفتائات امام خمینی(ره)، ج1، ص226