پرسش :

شخصى براى تهیه پول از زید به امضاى او سفته مى‏گیرد به مبلغ یکصد هزار تومان که دو ماه دیگر وصول شود دادن این سفته‌‏‌‌‌‌ها عرفا دلالت دارد بر این که صاحب سفته به این شخص این مبلغ را مدیون است این شخص سفته‌‌‏‌‌هاى زید را خود نیز امضا مى‌‌‏‌کند و به صراف مى‌‏فروشد به نود هزار تومان نقد و وجه آن را دریافت مى‌‌‏‌کند اینک دو سؤال مطرح است: 1- اگر این سفته‌‏‌‌‌‌ها صورى باشد یعنى زید واقعا به شخص دینى نداشته و فقط به منظور تهیه پول از صراف این سفته را داده این معامله چه صورت دارد و آیا حقیقت آن یک قرض ربوى است یا فروش اوراق بهادار؟ 2- بر فرض این‌که زید صاحب سفته واقعا مدیون به شخص بوده و سفته‌‏‌‌‌‌ها را در برابر دین خود داده باشد آیا شخص مى‏‌تواند صد هزار تومان ما فى الذّمة زید را به صراف به نود هزار تومان نقد بفروشد و سفته‌‏‌‌‌‌ها را به صراف به عنوان سند معامله تسلیم کند یا این معامله شرعى نیست و حقیقت آن یک قرض ربوى است و معامله اوراق بهادار به این صورت باطل است؟


پاسخ :
در هر دو صورت محکوم به حکم ربا است.
منبع: استفتائات امام خمینی(ره)، ج‏2، ص177