پرسش :
شخصى براى تهیه پول از زید به امضاى او سفته مىگیرد به مبلغ یکصد هزار تومان که دو ماه دیگر وصول شود دادن این سفتهها عرفا دلالت دارد بر این که صاحب سفته به این شخص این مبلغ را مدیون است این شخص سفتههاى زید را خود نیز امضا مىکند و به صراف مىفروشد به نود هزار تومان نقد و وجه آن را دریافت مىکند اینک دو سؤال مطرح است: 1- اگر این سفتهها صورى باشد یعنى زید واقعا به شخص دینى نداشته و فقط به منظور تهیه پول از صراف این سفته را داده این معامله چه صورت دارد و آیا حقیقت آن یک قرض ربوى است یا فروش اوراق بهادار؟ 2- بر فرض این‌که زید صاحب سفته واقعا مدیون به شخص بوده و سفتهها را در برابر دین خود داده باشد آیا شخص مىتواند صد هزار تومان ما فى الذّمة زید را به صراف به نود هزار تومان نقد بفروشد و سفتهها را به صراف به عنوان سند معامله تسلیم کند یا این معامله شرعى نیست و حقیقت آن یک قرض ربوى است و معامله اوراق بهادار به این صورت باطل است؟
پاسخ :
در هر دو صورت محکوم به حکم ربا است.
منبع: استفتائات امام خمینی(ره)، ج2، ص177
در هر دو صورت محکوم به حکم ربا است.
منبع: استفتائات امام خمینی(ره)، ج2، ص177
