پرسش :

چرا ما در سياست با برخی از کشورها حتی کشورهايی که در جنگ بر عليه ما بوده اند ، رابطه داريم ؟

پاسخ :
امروزه روابط و ارتباطاتي که شکل مي گيرد اهتمام بر اين است که بر اساس عزت و حکمت و مصلحت صورت گيرد به خصوص روابط با ملل غير مسلمان که روابط دوستانه با آنان به آن معنايي که در اذهان عمومي مطرح مي شود نيست يعني سعي بر اين است که اين روابط بر اساس مصالح باشد يعني وقتي که دنياي سرمايه داری در صدد تحريم ملت مسلمان ايران است براي خروج از انزوا و مقاومت در برابر اين دنياي استکباري مصلحت چه اقتضاء مي کند و وظيفه ديني چيست؟ آيا مي گوييد مثلا روسيه و يا ديگر کشورهايي که به حکومت عراق کمک کرده اند ديگر رابطه با آنان جايز نيست اين تلقي درست نمي باشد در واقع ما هر چقدر روابط و مناسبات را بر اساس مصالح تنظيم کنيم در واقع کشورهاي غير مسلمان و يا حتي مسلمان را از اردوگاه غرب فاصله داده ايم و حداقل آن است که آنان را از خود فاصله نداده و به سمت وضعيّت خصمانه پيش نبرده ايم بنابراين روابط با مللي که روزگاري با ملت مسلمان ايران جنگ کرده اند يا به آنان در جنگ کمک کرده اند بايد بر اساس مصالح ملل مسلمان باشد و ما با اين روابط و مناسبات مي توانيم اردوگاه غرب و متخاصم را تضعيف کرده و تلاش نمائيم تا آنان يک جبهه واحدي را بر عليه ملت مسلمان ايران تشکيل ندهند ما در سيره پيامبر اکرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ هم نظير چنين روابط و مناسباتي سراغ داريم که بايد به سيره آن حضرت مراجعه نمائيد و آن را مورد مطالعه قرار دهيد.
و اگر ملت مسلمان ايران در اين وضعيّت با اين ملل غير مسلمان ارتباط و مناسبات نداشته باشد معناي آن انزوا و کمک به تحريمي است که دنياي سرمايه داري همواره خواهان آن بر عليه ملت مسلمان ايران بوده است و اين قطعا خلاف حکمت مصلحت ملت مسلمان است و ديگر حضور ما در اين کشورها و حضور و ظهور پيام انقلاب اسلامي با همين روابط و مناسبات در اين کشور ها محقق مي شود.

معرفي منابع جهت مطالعه بيشتر:
سياست خارجي پيامبر، دکتر سعيد جليلي، انتشارات سازمان تبليغات اسلامي.
منبع: اندیشه قم