پرسش :
شعار خدايا خدايا تا انقلاب مهدی از نهضت خمينی محافظت بفرما... چه مبنايی در احاديث و آيات دارد؟
پاسخ :
در پاسخ به سؤال لازم است يادآور شويم که شعار خدايا خدايا تا انقلاب مهدي از نهضت خميني محافظت بفرما که بيشتر جنبه دعا براي انقلاب و نهضت هم دارد و مردم مسلمان و انقلابي بعد از اقامه نمازهاي جماعت و جمعه بطور دسته جمعي مي خوانند، در واقع بعد از رحلت امام(ره) در ميان مردم مرسوم گرديد و بسيار دعاي بجا و شايسته اي است چرا که مردمي که سال ها براي جان امام عزيزشان دعا مي کردند و ارادت و قدرشناسي خويش را نسبت رهبر و مرادشان نشان مي دادند با رحلت امام ، ديگر بايد براي ميراث و يادگار آن يعني انقلاب و نهضتي که امام بنيان گذاشت ، دعا مي کنند و اين دعا با مفهوم و معناي بلندش در واقع ضمن در خواست و مسئلت از خداوند براي حفظ و نگهداري نهضت امام و تداوم و استمرار آن ، يک ذکر و يادآوري نعمتي است که خداوند به ملت ارزاني داشته است چنانکه خداي متعال در آيه آخر سوره ضحي مي فرمايد: « وَ اَمّا بِنِعمَهِ رَ بِّک فَحَدِّث » بنابراين علاوه بر درخواست و مسئلت از خدواند درباره حفظ انقلاب و نهضت امام ، بازگويي اين نعمت مي تواند ريشه در معارف قرآن داشته باشد ، ضمن اين که ظاهر برخي از روايات حکايت از اين دارد که مردي از قم قيام مي كند و زمينه حکومت حضرت مهدي(عج) را فراهم مي نمايد البته ما اين روايت ها را نمي خواهيم با انقلاب فعلي و نهضت امام خميني تطبيق دهيم آن چه براي ما مهم هست اين است که امام خميني قيام وحرکتي به حق و بر طبق ملاک ها و معيارهاي ديني انجام داد و ما دعا مي کنيم اين نهضت به قيام حضرت مهدي (عج) متصل گردد، در پايان می توانيم دو روايت را جهت اطلاع و آگاهي بيشتر درباره قيام های قبل از ظهور تقديم نمائيم
روايت اول : نبي مكرم اسلامي ـ صلي الله عليه و آله ـ در روايتي معروف و معتبر مي فرمايند: «يخرج ناس من المشرق فيوطئون للمهدي ـ عجل الله تعالي فرجه ـ سلطانه»[1] يعني آنكه: مردمي از شرق زمين قيام مي كنند و زمينة حكومت مهدي ـ عج الله تعالي فرجه ـ را فراهم مي آورند.
روايت دوم :حضرت امام كاظم ـ عليه السلام ـ مي فرمايند: «رجل من اهل قم يدعو الناس الي الحقّ يجتمع معه قوم قلوبهم كزبر الحديد لاتزلهم الرياح العواصف، لايملون من الحرب و لا يجبنون و علي الله يتوكلون و العاقبة للمتّقين.»[2]
مردي از قم، مردم را به سوي خدا دعوت مي كند. افرادي گرد او جمع مي شوند كه قلب هايشان هم چون پاره هاي آهن ستبر است، بادهاي تند حوادث آنان را نمي لغزاند، از جنگ خسته نمي شوند و نمي ترسند، اعتماد آن ها بر خداست و سرانجام كار از آن پرهيزكاران است.
پی نوشتها:
[1] . كنزالعمّال، حديث 38657.
[2] . بحارالانوار، ج 60، ص 216.
منبع: اندیشه قم
در پاسخ به سؤال لازم است يادآور شويم که شعار خدايا خدايا تا انقلاب مهدي از نهضت خميني محافظت بفرما که بيشتر جنبه دعا براي انقلاب و نهضت هم دارد و مردم مسلمان و انقلابي بعد از اقامه نمازهاي جماعت و جمعه بطور دسته جمعي مي خوانند، در واقع بعد از رحلت امام(ره) در ميان مردم مرسوم گرديد و بسيار دعاي بجا و شايسته اي است چرا که مردمي که سال ها براي جان امام عزيزشان دعا مي کردند و ارادت و قدرشناسي خويش را نسبت رهبر و مرادشان نشان مي دادند با رحلت امام ، ديگر بايد براي ميراث و يادگار آن يعني انقلاب و نهضتي که امام بنيان گذاشت ، دعا مي کنند و اين دعا با مفهوم و معناي بلندش در واقع ضمن در خواست و مسئلت از خداوند براي حفظ و نگهداري نهضت امام و تداوم و استمرار آن ، يک ذکر و يادآوري نعمتي است که خداوند به ملت ارزاني داشته است چنانکه خداي متعال در آيه آخر سوره ضحي مي فرمايد: « وَ اَمّا بِنِعمَهِ رَ بِّک فَحَدِّث » بنابراين علاوه بر درخواست و مسئلت از خدواند درباره حفظ انقلاب و نهضت امام ، بازگويي اين نعمت مي تواند ريشه در معارف قرآن داشته باشد ، ضمن اين که ظاهر برخي از روايات حکايت از اين دارد که مردي از قم قيام مي كند و زمينه حکومت حضرت مهدي(عج) را فراهم مي نمايد البته ما اين روايت ها را نمي خواهيم با انقلاب فعلي و نهضت امام خميني تطبيق دهيم آن چه براي ما مهم هست اين است که امام خميني قيام وحرکتي به حق و بر طبق ملاک ها و معيارهاي ديني انجام داد و ما دعا مي کنيم اين نهضت به قيام حضرت مهدي (عج) متصل گردد، در پايان می توانيم دو روايت را جهت اطلاع و آگاهي بيشتر درباره قيام های قبل از ظهور تقديم نمائيم
روايت اول : نبي مكرم اسلامي ـ صلي الله عليه و آله ـ در روايتي معروف و معتبر مي فرمايند: «يخرج ناس من المشرق فيوطئون للمهدي ـ عجل الله تعالي فرجه ـ سلطانه»[1] يعني آنكه: مردمي از شرق زمين قيام مي كنند و زمينة حكومت مهدي ـ عج الله تعالي فرجه ـ را فراهم مي آورند.
روايت دوم :حضرت امام كاظم ـ عليه السلام ـ مي فرمايند: «رجل من اهل قم يدعو الناس الي الحقّ يجتمع معه قوم قلوبهم كزبر الحديد لاتزلهم الرياح العواصف، لايملون من الحرب و لا يجبنون و علي الله يتوكلون و العاقبة للمتّقين.»[2]
مردي از قم، مردم را به سوي خدا دعوت مي كند. افرادي گرد او جمع مي شوند كه قلب هايشان هم چون پاره هاي آهن ستبر است، بادهاي تند حوادث آنان را نمي لغزاند، از جنگ خسته نمي شوند و نمي ترسند، اعتماد آن ها بر خداست و سرانجام كار از آن پرهيزكاران است.
پی نوشتها:
[1] . كنزالعمّال، حديث 38657.
[2] . بحارالانوار، ج 60، ص 216.
منبع: اندیشه قم
