پرسش :
امام خمینی درباره دشمن شناسي چه نظرات و دیدگاه هایی دارند.
پاسخ :
دشمن شناسي از ديدگاه امام
مرحوم امام مباحث مختلفي را در زمينه دشمن شناسي مطرح فرموده اند که به طور گذرا بدان اشاره مي کنيم:
1. اهداف دشمنان از مقابله با نظام اسلامي
الف) محو آثار ديانت و تخريب ارزش هاي اسلامي
مرحوم امام در اين باره فرمودند: «از القائات طاغوتي شيطاني که مي خواهند احکام اسلام به طاق نسيان سپرده شود و اثار ديانت محو گردد»[1] «آنها (استعمار) اين را درست کردند براي اين که شما را از قرآن و از کتاب خدا و از اسلام رويتان را برگردانند و اين سد را بشکنند».[2]
ب) تسلط بر منابع کشور و غارت ذخاير آن
مرحوم امام در اين زمينه فرمودند: «اينها مي خواهند که تمام مخازن ما را ببرند»[3] «همه اينها ريخته اند در اين کشور براي مخازن ما و دارند آن را چپاول مي کنند و مي برند».[4]
2. شيوه هاي دشمنان در مقابله با نظام اسلامي
الف) تحقير فرهنگ اسلامي و ترويج فرهنگ غربي
مرحوم امام: فرهنگ، مبداء همه خوشبختي ها و بدبختي هاي ملت است اگر فرهنگ ناصالح شد اين جوان هايي که تربيت مي شوند به اين تربيت هاي فرهنگ ناصالح، اينها در آتيه فساد ايجاد مي کنند. فرهنگ استعماري، جوان استعماري تحويل مملکت مي دهد. فرهنگي که با نقشه ديگران درست مي شود و اجانب براي ما نقشه کشي مي کنند و با صورت فرهنگ مي خواهند تحويل جامعه ما بدهند»[5] «فرهنگ ما فرهنگ استعماري است، فرهنگي است که درست کردند آنها براي ما ديکته کردند. آنها نمي گذارند که ما رشد بکنيم... براي اينکه اگر ما رشد کنيم منافع آنها در خطر است شما مي خواهيد همه شرق را بخوريد و همه شرق را عقب نگه داريد، عقب نگه داشتن براي خوردن مال شرق است و شما شرق را داريد عقب نگه مي داريد که هر چه دارند بخوريد»[6] اينها مي گويند اسلام ارتجاعي است اين معنايش همين است که اسلام مي گويد که نبايد اينها، ديگران به شما حکومت بکنند، منع کرده حکومت ديگران را بر شما بايد مستقل باشيد شما البته به منطق اينها استقلال همان ارتجاع است، تا پيوند بين آمريکا و همه چيزمان زير دست آنها نباشد، مترقي نيستيم!»[7]
ب) تز جدايي دين از سياست:
«اينها مي خواهند که اسلام از سياست جدا باشد، دين از سياست جدا باشد»[8] «اما راجع به اسلام شروع کردند تبليغات کردن به اينکه اسلام يک مکتبي است که مربوط به دعا و ذکر و يک روابطي مابين مردم و مابين خالق و سياست را کاري به آن ندارد، اسلام به حکومت کار ندارد... اسلام را اصلش مي گفتند کاري ندارد به سياست، جداست، سياست و ديانت از هم جداست، سياست مال آنها و ديانت مال ما، مراکز قدرت دست آنها که هر کاري مي خواهند بکنند».[9]
ج) استفاده از روش هاي گوناگون تبليغي مانند شايعه سازي، فريب و تحقير، جنگ رواني و...
گاه با اسلحه کهنه افترا و فريب.. و گاه با شايعه سازي، آشتي با بعضي جناح هاي روحاني براي تفرقه افکني در خود اين جناح عظيم و بين آن و ساير وطن خواهان مسلمان که نتيجه اش جز سلامت جنايتکار اصلي و بر باد رفتن زحمات جان فرساي ملت نيست به مقابله با ملت بر مي خيزند».[10]
د) ايجاد اختلاف و تفرقه افکني به ويژه ميان دو قشر روحاني و دانشگاهي
«اين يک نيرنگي است که آنها هميشه داشته اند که بين همه طبقات مردم اختلاف بيندازند»[11] «مطالعات دقيق اجانب استثمارگر در طول تاريخ به آن رسيده که بايد اين سد (روحانيت) شکسته شود و تبليغات دامنه دار آنها و عمّال آنها در چند صد سال موجب شده که مقدراي از روشنفکران را از آنها جدا و به آنها بدبين کنند تا جبهه دشمن، بي معارض شود... مطمئن باشيد که با ضم اين دو قدرت (روحانيت و دانشگاهيان) پيروزي به دست مي آيد و با جدايي، روي آن را نخواهيد ديد».[12]
هـ : ترويج فساد و آزادي هاي مخرّب
«اين چه آزادي است که از سوي شاه به مردم اعطاء شده است! اين براي اين است که مردم را اغفال کنند».[13]
3ـ راههاي مقابله با دشمنان
الف) اتحاد و پرهيز از اختلاف:
«بايد تمام جناح ها ـ با هم روابط داشته باشند، متفرق نبايد باشند، امروز روزي نيست که شماها با تفرقه کار انجام بدهيد، تکليف الهي است بايد با هم باشيد... اگر مسلمين يد واحد باشند کسي نمي تواند مقابل اين جمعيت قيام کند».[14]
ب) تقويت علم و ايمان
«بهترين و مؤثرترين راه مبارزه با اجنبي، مجهز شدن به سلاح علم و دين و دنياست»[15] «راه رهايي هر ملتي از چنگال استعمار، مذهب است که ريشه در عمق جان آن ملت دارد».[16]
ج) برخورد قاطع با دشمنان
«تا دست ابر قدرت ها از روي مملکت ما برداشته نشود، ما نهضت مان برقرار است و فريادمان هم برقرار است و کارهايمان را هم انجام مي دهيم»[17] «شعار مردم مسلمان ايران بايد قطع يد اجانب و عمال خائن آنان باشد».[18]
پی نوشتها:
[1] . موسوي خميني، سيد روح الله، صحيفه نور، ج2، ص20.
[2] . همان، ص165.
[3] . همان، ص119.
[4] . همان، ص121.
[5] . همان، ص7.
[6] . همان، ص138.
[7] . همان، ص138.
[8] . همان، ص27.
[9] . همان، ص163.
[10] . همان، ص77.
[11] . همان، ص122.
[12] . همان، ص20.
[13] . همان، ص67.
[14] . همان، ص71.
[15] . همان، ص21.
[16] . همان، ص77.
[17] . همان، ص121.
[18] . همان، ص109.
منبع: اندیشه قم
دشمن شناسي از ديدگاه امام
مرحوم امام مباحث مختلفي را در زمينه دشمن شناسي مطرح فرموده اند که به طور گذرا بدان اشاره مي کنيم:
1. اهداف دشمنان از مقابله با نظام اسلامي
الف) محو آثار ديانت و تخريب ارزش هاي اسلامي
مرحوم امام در اين باره فرمودند: «از القائات طاغوتي شيطاني که مي خواهند احکام اسلام به طاق نسيان سپرده شود و اثار ديانت محو گردد»[1] «آنها (استعمار) اين را درست کردند براي اين که شما را از قرآن و از کتاب خدا و از اسلام رويتان را برگردانند و اين سد را بشکنند».[2]
ب) تسلط بر منابع کشور و غارت ذخاير آن
مرحوم امام در اين زمينه فرمودند: «اينها مي خواهند که تمام مخازن ما را ببرند»[3] «همه اينها ريخته اند در اين کشور براي مخازن ما و دارند آن را چپاول مي کنند و مي برند».[4]
2. شيوه هاي دشمنان در مقابله با نظام اسلامي
الف) تحقير فرهنگ اسلامي و ترويج فرهنگ غربي
مرحوم امام: فرهنگ، مبداء همه خوشبختي ها و بدبختي هاي ملت است اگر فرهنگ ناصالح شد اين جوان هايي که تربيت مي شوند به اين تربيت هاي فرهنگ ناصالح، اينها در آتيه فساد ايجاد مي کنند. فرهنگ استعماري، جوان استعماري تحويل مملکت مي دهد. فرهنگي که با نقشه ديگران درست مي شود و اجانب براي ما نقشه کشي مي کنند و با صورت فرهنگ مي خواهند تحويل جامعه ما بدهند»[5] «فرهنگ ما فرهنگ استعماري است، فرهنگي است که درست کردند آنها براي ما ديکته کردند. آنها نمي گذارند که ما رشد بکنيم... براي اينکه اگر ما رشد کنيم منافع آنها در خطر است شما مي خواهيد همه شرق را بخوريد و همه شرق را عقب نگه داريد، عقب نگه داشتن براي خوردن مال شرق است و شما شرق را داريد عقب نگه مي داريد که هر چه دارند بخوريد»[6] اينها مي گويند اسلام ارتجاعي است اين معنايش همين است که اسلام مي گويد که نبايد اينها، ديگران به شما حکومت بکنند، منع کرده حکومت ديگران را بر شما بايد مستقل باشيد شما البته به منطق اينها استقلال همان ارتجاع است، تا پيوند بين آمريکا و همه چيزمان زير دست آنها نباشد، مترقي نيستيم!»[7]
ب) تز جدايي دين از سياست:
«اينها مي خواهند که اسلام از سياست جدا باشد، دين از سياست جدا باشد»[8] «اما راجع به اسلام شروع کردند تبليغات کردن به اينکه اسلام يک مکتبي است که مربوط به دعا و ذکر و يک روابطي مابين مردم و مابين خالق و سياست را کاري به آن ندارد، اسلام به حکومت کار ندارد... اسلام را اصلش مي گفتند کاري ندارد به سياست، جداست، سياست و ديانت از هم جداست، سياست مال آنها و ديانت مال ما، مراکز قدرت دست آنها که هر کاري مي خواهند بکنند».[9]
ج) استفاده از روش هاي گوناگون تبليغي مانند شايعه سازي، فريب و تحقير، جنگ رواني و...
گاه با اسلحه کهنه افترا و فريب.. و گاه با شايعه سازي، آشتي با بعضي جناح هاي روحاني براي تفرقه افکني در خود اين جناح عظيم و بين آن و ساير وطن خواهان مسلمان که نتيجه اش جز سلامت جنايتکار اصلي و بر باد رفتن زحمات جان فرساي ملت نيست به مقابله با ملت بر مي خيزند».[10]
د) ايجاد اختلاف و تفرقه افکني به ويژه ميان دو قشر روحاني و دانشگاهي
«اين يک نيرنگي است که آنها هميشه داشته اند که بين همه طبقات مردم اختلاف بيندازند»[11] «مطالعات دقيق اجانب استثمارگر در طول تاريخ به آن رسيده که بايد اين سد (روحانيت) شکسته شود و تبليغات دامنه دار آنها و عمّال آنها در چند صد سال موجب شده که مقدراي از روشنفکران را از آنها جدا و به آنها بدبين کنند تا جبهه دشمن، بي معارض شود... مطمئن باشيد که با ضم اين دو قدرت (روحانيت و دانشگاهيان) پيروزي به دست مي آيد و با جدايي، روي آن را نخواهيد ديد».[12]
هـ : ترويج فساد و آزادي هاي مخرّب
«اين چه آزادي است که از سوي شاه به مردم اعطاء شده است! اين براي اين است که مردم را اغفال کنند».[13]
3ـ راههاي مقابله با دشمنان
الف) اتحاد و پرهيز از اختلاف:
«بايد تمام جناح ها ـ با هم روابط داشته باشند، متفرق نبايد باشند، امروز روزي نيست که شماها با تفرقه کار انجام بدهيد، تکليف الهي است بايد با هم باشيد... اگر مسلمين يد واحد باشند کسي نمي تواند مقابل اين جمعيت قيام کند».[14]
ب) تقويت علم و ايمان
«بهترين و مؤثرترين راه مبارزه با اجنبي، مجهز شدن به سلاح علم و دين و دنياست»[15] «راه رهايي هر ملتي از چنگال استعمار، مذهب است که ريشه در عمق جان آن ملت دارد».[16]
ج) برخورد قاطع با دشمنان
«تا دست ابر قدرت ها از روي مملکت ما برداشته نشود، ما نهضت مان برقرار است و فريادمان هم برقرار است و کارهايمان را هم انجام مي دهيم»[17] «شعار مردم مسلمان ايران بايد قطع يد اجانب و عمال خائن آنان باشد».[18]
پی نوشتها:
[1] . موسوي خميني، سيد روح الله، صحيفه نور، ج2، ص20.
[2] . همان، ص165.
[3] . همان، ص119.
[4] . همان، ص121.
[5] . همان، ص7.
[6] . همان، ص138.
[7] . همان، ص138.
[8] . همان، ص27.
[9] . همان، ص163.
[10] . همان، ص77.
[11] . همان، ص122.
[12] . همان، ص20.
[13] . همان، ص67.
[14] . همان، ص71.
[15] . همان، ص21.
[16] . همان، ص77.
[17] . همان، ص121.
[18] . همان، ص109.
منبع: اندیشه قم
