پرسش :
قبور پیامبرانی؛ مانند حضرت شعیب، لوط، یوسف، یونس، ابراهیم و... کجا واقع شده است؟ آنها چگونه وفات کردند؟ آیا برای هر کدام از آنها گنبد و بارگاهی وجود دارد؟
پاسخ :
پاسخ اجمالی:
درباره بسیاری از مسائل و موضوعات تاریخی، از جمله شخصیت ها و بزرگان، به ویژه پیامبران الاهی -که جز تعداد اندکی از آنها، تاریخ دقیقی از نحوه زندگی، مرگ و محل دفن آنها در منابع تاریخی ردپایی یافت نمی شود- میان مورخان اختلاف دیدگاه وجود دارد.
در عین حال، آنچه از زندگی پیامبران -به غیر از پیامبر اسلام (ص)- به صورت پراکنده در منابع تاریخی وجود دارد، این است که حضرت ابراهیم (ع) در شهر الخلیل در فلسطین اشغالی مدفون و دارای گنبد و بارگاه است. حضرت نوح و آدم (ع) در نجف اشرف در کشور عراق و در بارگاه امام علی (ع) به خاک آرمیده اند. حضرت موسی و هارون در بیابان تیه، دانیال نبی (ع) در استان خوزستان شهر شوش، و قیدار نبی (ع) در استان زنجان است.
پاسخ تفصیلی:
درباره این پرسش توجه به چند نکته ضروری است.
1. اساساً بسیاری از مسائل و موضوعات تاریخی؛ از جمله شخصیت ها، درباره زندگی، عمر، محل تولد، دفن و... آنها میان مورخان اختلاف دیدگاه وجود دارد، به ویژه شخصیت های بزرگی مانند پیامبران الاهی که جز تعداد اندکی از آنها، تاریخ دقیقی از نحوه زندگی، مرگ و محل دفن آنها در منابع تاریخی ردپایی یافت نمی شود؛ این نیز از آن رو است که تاریخ انبیا به قدمت خلقت انسان پیشینه دارد، و از آن جا که پیشینه ثبت حوادث و رخ دادهای تاریخی در مقابل عمر زندگی بشر در کره خاکی، حد اکثر به یک چهارم می رسد، بنابر این طبیعی است که تاریخ بسیاری از این حوادث و رخ دادها را ثبت نکرده باشد، و یا اگر ثبت کرده، در طول زمان به دلایل مختلف؛ نظیر سیل، زلزله، جنگ ها و هجوم بی گانگان و تخریب و از بین بردن آثار تاریخی و فرهنگی کشورهای مورد حمله و... از بین رفته است.
2. آنچه را که تاریخ درباره پیام آوران الاهی دارد، این است که در مجموع 124000 پیامبر از طرف خداوند مبعوث شده اند و مأموریت داشتند تا انسان ها را به سوی خداوند هدایت کنند که بسیاری از آنها نه نامی در تاریخ دارند و نه از محل زندگی مرگ و شهادت و محل دفن آنها اطلاعی در دست است.
3. در عین حال، آنچه از زندگی پیامبران به غیر از پیامبر اسلام (ص) در منابع تاریخی به صورت پراکنده وجود دارد، این است که حضرت ابراهیم در شهر الخلیل در فلسطین اشغالی مدفون و دارای گنبد و بارگاه است. گزارش هایی نیز وجود دارد که حضرت نوح و آدم (ع) در نجف اشرف در کشور عراق در بارگاه امام علی (ع) به خاک آرمیده اند. حضرت موسی و هارون در بیابان تیه،[1] دانیال نبی (ع) در استان خوزستان شهر شوش، قیدار نبی (ع) در استان زنجان، حیقوق (ع) در تویسرکان، ذو الکفل در منطقه ای به نام او در عراق و ... مدفون اند که برای اثبات صحت انتساب این قبور به آن پیامبران الاهی باید تحقیق بیشتری انجام شود.[2]
4. گفتنی است؛ آنچه را که هر مسلمانی در رابطه با پیامبران الاهی مکلف به آن است، ایمان به نبوت و رسالت آنها است. اما دانستن تاریخ تولد، چگونگی ارتحال، محل دفن و ... ضرورتی ندارد. ضمن آن که طبق فرموده قرآن دانستن این جزئیات چندان نفعی هم به حال ما ندارد.[3] آنچه که برای ما مهم است آموزه های آنها است که به بهترین، تمام و رساترین صورت در تعالیم پیامبر اسلام (ص) وجود دارد. البته همه ما می دانیم که آشنایی با سختی ها، مشکلات و گرفتاری های زندگی پیامبران و این که آن بزرگواران چگونه در سخت ترین شرایط در برابر ائمه کفر و شرک، آیین هایی الاهی را به مردم رساندند، بسیار پسندیده است؛ چراکه زندگی و سیره آنان برای ما درس آموز است.[4]
پی نوشتها:
[1] در این که محل دقیق تیه کجا است میان محدثان و مفسران اختلاف است. برخی می گویند همان صحرای سینا است در نزدیکی بیت المقدس، یا شهر اریحا، برخی می گویند بین فلسطین و مصر است، عده ای نیز می گویند صحرای است بین فلسطین و ایل و اردن به مساحت شش فرسخ. ر. ک: تفاسیر، ذیل آیه 26، مائده.
[2] برای آگاهی بیشتر درباره پیامبرانی؛ مانند ابراهیم، موسی و هارون، عیسی، نوح، آدم، به سایت اسلام کوئست و اسلام پدیا و کتاب هایی مانند حیات القلوب، علامه مجلسی؛ تاریخ انبیا، سید هاشم رسولی محلاتی، و پایگاه الغدیر مراجعه کنید.
[3] این گفته قرآن درباره تعداد اصحاب کهف شاید مؤید نظر ما باشد که می فرماید: "گروهى خواهند گفت: «آنها سه نفر بودند، که چهارمین آنها سگشان بود!» و گروهى مىگویند: «پنچ نفر بودند، که ششمین آنها سگشان بود.»- همه اینها سخنانى بىدلیل است- و گروهى مىگویند: «آنها هفت نفر بودند، و هشتمین آنها سگشان بود.» بگو: «پروردگار من از تعدادشان آگاهتر است!» جز گروه کمى، تعداد آنها را نمىدانند..."، کهف، 22.
[4] "لَقَدْ کانَ فی قَصَصِهِمْ عِبْرَةٌ لِأُولِی الْأَلْبابِ"؛ در سرگذشت آنها درس عبرتى براى صاحبان اندیشه بود!. یوسف، 111.
منبع: www.islamquest.net
پاسخ اجمالی:
درباره بسیاری از مسائل و موضوعات تاریخی، از جمله شخصیت ها و بزرگان، به ویژه پیامبران الاهی -که جز تعداد اندکی از آنها، تاریخ دقیقی از نحوه زندگی، مرگ و محل دفن آنها در منابع تاریخی ردپایی یافت نمی شود- میان مورخان اختلاف دیدگاه وجود دارد.
در عین حال، آنچه از زندگی پیامبران -به غیر از پیامبر اسلام (ص)- به صورت پراکنده در منابع تاریخی وجود دارد، این است که حضرت ابراهیم (ع) در شهر الخلیل در فلسطین اشغالی مدفون و دارای گنبد و بارگاه است. حضرت نوح و آدم (ع) در نجف اشرف در کشور عراق و در بارگاه امام علی (ع) به خاک آرمیده اند. حضرت موسی و هارون در بیابان تیه، دانیال نبی (ع) در استان خوزستان شهر شوش، و قیدار نبی (ع) در استان زنجان است.
پاسخ تفصیلی:
درباره این پرسش توجه به چند نکته ضروری است.
1. اساساً بسیاری از مسائل و موضوعات تاریخی؛ از جمله شخصیت ها، درباره زندگی، عمر، محل تولد، دفن و... آنها میان مورخان اختلاف دیدگاه وجود دارد، به ویژه شخصیت های بزرگی مانند پیامبران الاهی که جز تعداد اندکی از آنها، تاریخ دقیقی از نحوه زندگی، مرگ و محل دفن آنها در منابع تاریخی ردپایی یافت نمی شود؛ این نیز از آن رو است که تاریخ انبیا به قدمت خلقت انسان پیشینه دارد، و از آن جا که پیشینه ثبت حوادث و رخ دادهای تاریخی در مقابل عمر زندگی بشر در کره خاکی، حد اکثر به یک چهارم می رسد، بنابر این طبیعی است که تاریخ بسیاری از این حوادث و رخ دادها را ثبت نکرده باشد، و یا اگر ثبت کرده، در طول زمان به دلایل مختلف؛ نظیر سیل، زلزله، جنگ ها و هجوم بی گانگان و تخریب و از بین بردن آثار تاریخی و فرهنگی کشورهای مورد حمله و... از بین رفته است.
2. آنچه را که تاریخ درباره پیام آوران الاهی دارد، این است که در مجموع 124000 پیامبر از طرف خداوند مبعوث شده اند و مأموریت داشتند تا انسان ها را به سوی خداوند هدایت کنند که بسیاری از آنها نه نامی در تاریخ دارند و نه از محل زندگی مرگ و شهادت و محل دفن آنها اطلاعی در دست است.
3. در عین حال، آنچه از زندگی پیامبران به غیر از پیامبر اسلام (ص) در منابع تاریخی به صورت پراکنده وجود دارد، این است که حضرت ابراهیم در شهر الخلیل در فلسطین اشغالی مدفون و دارای گنبد و بارگاه است. گزارش هایی نیز وجود دارد که حضرت نوح و آدم (ع) در نجف اشرف در کشور عراق در بارگاه امام علی (ع) به خاک آرمیده اند. حضرت موسی و هارون در بیابان تیه،[1] دانیال نبی (ع) در استان خوزستان شهر شوش، قیدار نبی (ع) در استان زنجان، حیقوق (ع) در تویسرکان، ذو الکفل در منطقه ای به نام او در عراق و ... مدفون اند که برای اثبات صحت انتساب این قبور به آن پیامبران الاهی باید تحقیق بیشتری انجام شود.[2]
4. گفتنی است؛ آنچه را که هر مسلمانی در رابطه با پیامبران الاهی مکلف به آن است، ایمان به نبوت و رسالت آنها است. اما دانستن تاریخ تولد، چگونگی ارتحال، محل دفن و ... ضرورتی ندارد. ضمن آن که طبق فرموده قرآن دانستن این جزئیات چندان نفعی هم به حال ما ندارد.[3] آنچه که برای ما مهم است آموزه های آنها است که به بهترین، تمام و رساترین صورت در تعالیم پیامبر اسلام (ص) وجود دارد. البته همه ما می دانیم که آشنایی با سختی ها، مشکلات و گرفتاری های زندگی پیامبران و این که آن بزرگواران چگونه در سخت ترین شرایط در برابر ائمه کفر و شرک، آیین هایی الاهی را به مردم رساندند، بسیار پسندیده است؛ چراکه زندگی و سیره آنان برای ما درس آموز است.[4]
پی نوشتها:
[1] در این که محل دقیق تیه کجا است میان محدثان و مفسران اختلاف است. برخی می گویند همان صحرای سینا است در نزدیکی بیت المقدس، یا شهر اریحا، برخی می گویند بین فلسطین و مصر است، عده ای نیز می گویند صحرای است بین فلسطین و ایل و اردن به مساحت شش فرسخ. ر. ک: تفاسیر، ذیل آیه 26، مائده.
[2] برای آگاهی بیشتر درباره پیامبرانی؛ مانند ابراهیم، موسی و هارون، عیسی، نوح، آدم، به سایت اسلام کوئست و اسلام پدیا و کتاب هایی مانند حیات القلوب، علامه مجلسی؛ تاریخ انبیا، سید هاشم رسولی محلاتی، و پایگاه الغدیر مراجعه کنید.
[3] این گفته قرآن درباره تعداد اصحاب کهف شاید مؤید نظر ما باشد که می فرماید: "گروهى خواهند گفت: «آنها سه نفر بودند، که چهارمین آنها سگشان بود!» و گروهى مىگویند: «پنچ نفر بودند، که ششمین آنها سگشان بود.»- همه اینها سخنانى بىدلیل است- و گروهى مىگویند: «آنها هفت نفر بودند، و هشتمین آنها سگشان بود.» بگو: «پروردگار من از تعدادشان آگاهتر است!» جز گروه کمى، تعداد آنها را نمىدانند..."، کهف، 22.
[4] "لَقَدْ کانَ فی قَصَصِهِمْ عِبْرَةٌ لِأُولِی الْأَلْبابِ"؛ در سرگذشت آنها درس عبرتى براى صاحبان اندیشه بود!. یوسف، 111.
منبع: www.islamquest.net
