پرسش :
آیا وجود میلیون ها حوری برای یک شهید در بهشت، از لحاظ عقلی امکان پذیر است.
پاسخ :
شرح پرسش:
آیا این مطلب درست است که پیامبر اسلام فرمودند: هر مومن که شهید می شود در بهشت قصری انتظارش را می کشد که در آن قصر 70 حجره است و هر حجره دارای 70 تخت است و بر هر تختی 70 فرش گسترانده اند و بر هر فرشی 70 حوری نشسته و انتظار آن شهید کشته شده در راه اسلام را می کشند. با بررسی این سخن و با یک ضرب ساده ریاضی می توان به این نتیجه رسید که بر طبق سخنی که از رسول خدا نقل شده، 70 به توان 4 حوری یعنی رقمی حدود 24 میلیون حوری بهشتی فقط در انتظار یک شهید اسلامی می باشد. با فرض این که هر کدام از فرشها 6 متر مربع باشد مساحت کل فرش ها می شود 2,058,000 مترمربع با در نظر گرفتن 20% راهرو ها و راه پله و فضاهای بدون فرش، مساحت کاخ 2,469,600 متر مربع به دست می آید. که می شود عمارتی با زیر بنای 200 متر در 200 متر و 62 طبقه به ارتفاع 186 متر پر از حوری فقط برای یک شهید اسلامی.
نکته: با فرض این که شهید مورد نظر تنها یک ساعت در کنار هر حوری باشد، بعد از 2,740 سال نوبت به آخرین حوری می رسد!
پاسخ اجمالی:
علاوه بر روایتی که در پرسش وجود داشت، روایات فراون دیگری در مورد نعمت های بهشتی وجود دارند که شاید از نگاه بشر مادی توجیه پذیر نباشد، اما با اندک مطالعه ای در دانش ستاره شناسی، جایگاه بسیار کوچک زمین را در آسمان ها خواهید یافت و توجه داشته باشید که تمام زمین در برابر بهشت میلیاردها برابر کمتر از یک قطره در مقابل تمام اقیانوس ها است و تمام عمر این کره خاکی از آغاز تا پایان جز مقدار بسیار اندکی در برابر زندگی جاوید بهشت نیست.
خداوند می فرماید: "سابِقُوا إِلى مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّکُمْ وَ جَنَّةٍ عَرْضُها کَعَرْضِ السَّماءِ وَ الْأَرْض"؛[1] بشتابید به سوی چشم پوشی پروردگار از گناهانتان و نیز بهشتی که وسعت آن به اندازه تمام آسمانها و زمین است.
و نیز می فرماید: "فَما مَتاعُ الْحَیاةِ الدُّنْیا فِی الْآخِرَةِ إِلاَّ قَلیل"؛[2] تمام زندگی دنیا در برابر آنچه در جهان آخرت است، جز مقدار اندکی نیست.
آن جا از مرگ خبری نیست تا زمان نقش تعیین کننده ای در بهره برداری از لذات داشته باشد: "لا یذُوقُونَ فیهَا الْمَوْتَ إِلاَّ الْمَوْتَةَ الْأُولى"؛[3] جز مرگ اولیه که پایان بخش زندگی دنیوی آنان بود، مرگ دیگری را نخواهند چشید.
بر این اساس معیارهای مادی و زمینی برای ارزیابی چگونگی استفاده از نعمت های بهشتی نمی تواند جایگاه و کاربردی داشته باشد.
پی نوشتها:
[1] حدید، 21.
[2] توبه، 38.
[3] دخان، 56.
منبع: www.islamquest.net
شرح پرسش:
آیا این مطلب درست است که پیامبر اسلام فرمودند: هر مومن که شهید می شود در بهشت قصری انتظارش را می کشد که در آن قصر 70 حجره است و هر حجره دارای 70 تخت است و بر هر تختی 70 فرش گسترانده اند و بر هر فرشی 70 حوری نشسته و انتظار آن شهید کشته شده در راه اسلام را می کشند. با بررسی این سخن و با یک ضرب ساده ریاضی می توان به این نتیجه رسید که بر طبق سخنی که از رسول خدا نقل شده، 70 به توان 4 حوری یعنی رقمی حدود 24 میلیون حوری بهشتی فقط در انتظار یک شهید اسلامی می باشد. با فرض این که هر کدام از فرشها 6 متر مربع باشد مساحت کل فرش ها می شود 2,058,000 مترمربع با در نظر گرفتن 20% راهرو ها و راه پله و فضاهای بدون فرش، مساحت کاخ 2,469,600 متر مربع به دست می آید. که می شود عمارتی با زیر بنای 200 متر در 200 متر و 62 طبقه به ارتفاع 186 متر پر از حوری فقط برای یک شهید اسلامی.
نکته: با فرض این که شهید مورد نظر تنها یک ساعت در کنار هر حوری باشد، بعد از 2,740 سال نوبت به آخرین حوری می رسد!
پاسخ اجمالی:
علاوه بر روایتی که در پرسش وجود داشت، روایات فراون دیگری در مورد نعمت های بهشتی وجود دارند که شاید از نگاه بشر مادی توجیه پذیر نباشد، اما با اندک مطالعه ای در دانش ستاره شناسی، جایگاه بسیار کوچک زمین را در آسمان ها خواهید یافت و توجه داشته باشید که تمام زمین در برابر بهشت میلیاردها برابر کمتر از یک قطره در مقابل تمام اقیانوس ها است و تمام عمر این کره خاکی از آغاز تا پایان جز مقدار بسیار اندکی در برابر زندگی جاوید بهشت نیست.
خداوند می فرماید: "سابِقُوا إِلى مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّکُمْ وَ جَنَّةٍ عَرْضُها کَعَرْضِ السَّماءِ وَ الْأَرْض"؛[1] بشتابید به سوی چشم پوشی پروردگار از گناهانتان و نیز بهشتی که وسعت آن به اندازه تمام آسمانها و زمین است.
و نیز می فرماید: "فَما مَتاعُ الْحَیاةِ الدُّنْیا فِی الْآخِرَةِ إِلاَّ قَلیل"؛[2] تمام زندگی دنیا در برابر آنچه در جهان آخرت است، جز مقدار اندکی نیست.
آن جا از مرگ خبری نیست تا زمان نقش تعیین کننده ای در بهره برداری از لذات داشته باشد: "لا یذُوقُونَ فیهَا الْمَوْتَ إِلاَّ الْمَوْتَةَ الْأُولى"؛[3] جز مرگ اولیه که پایان بخش زندگی دنیوی آنان بود، مرگ دیگری را نخواهند چشید.
بر این اساس معیارهای مادی و زمینی برای ارزیابی چگونگی استفاده از نعمت های بهشتی نمی تواند جایگاه و کاربردی داشته باشد.
پی نوشتها:
[1] حدید، 21.
[2] توبه، 38.
[3] دخان، 56.
منبع: www.islamquest.net
