پرسش :
نگاه به زنان و دختران بدحجاب چه تأثیری در زندگی آینده انسان می گذارند؟
پاسخ :
شرح پرسش:
از زمانی که از درب ورودی دانشگاه وارد می شوم، تا زمانی که خارج می شوم، خود خوری می کنم. چون وضع حجاب، رفتار، صحبت کردن دختران دانشگاه خیلی خراب است. بعضی اوقات دختر های بد حجاب مرا دچار لغزش می کنند. وقتی که از دانشگاه خارج می شوم چنان پریشان و ناراحت می شوم که چرا باید دانشگاه اسلامی اینجوری باشد؟! بعد از آن، لغزش هایی را با توجه به شرایط بد دانشگاه مرتکب شده ام. این موضوع کثیف گاهی اوقات هم تکرار می شود. می خواهم بدانم که آیا این لغزش ها تأثیری بر محبت من برهمسر آینده ام که فعلاً دررویاهایم هست، دارد یا خیر؟ و باتوجه به اینکه گناهان به هم پیوسته بوده و به یکدیگر ربط دارند درآینده در مواضع سیاسی من تأثیری می گذارد یا خیر؟
پاسخ اجمالی:
به طور کلی، تنفّر و انزجار قلبی نسبت به بد حجابی ها و گناهان دیگران روحیه بسیار پسندیده ای است.
هر انسان بالغ و عاقلی خود پاسخ گوی اعمال خود بوده و دارای اختیار است و بد حجابی های برخی از زنان دلیل بر این نمی شود که افرادی مجاز باشند به آنها نگاه هوس آلود کرده و مرتکب لغزش و گناه شوند، بلکه هم زنان و دختران بی حجاب و بد حجاب و هم کسانی که به آنها نگاه هوس آلود دارند معصیت کرده اند.
باید توجه داشت که هر گناهی دارای آثار منفی مخصوصی است. نگاه به زنان نامحرم از روی لذّت و شهوت هم آثار منفی در زندگی فردی و اجتماعی انسان بجا می گذارد.
پاسخ تفصیلی:
پاسخ به پرسش مطرح شده به شرح زیر است:
1. به طور کلی، این روحیه بسیار پسندیده است که انسان در برابر بد حجابی ها و گناهان دیگران ناراحت شود و تنفّر و انزجار قلبی نسبت به این گونه اعمال داشته باشد. بد حجابی و بی حجابی زنان علاوه براین که خود یک گناه است، زمینه گناه دیگران را نیز فراهم می کند. اما این نکته دلیل نمی شود که مردان نامحرم مجاز باشند به آنها نگاه های هوس آلود و شهوانی داشته باشند.! بلکه هر انسان بالغ و عاقلی خود پاسخ گوی اعمال خود می باشد؛ چرا که انسان دارای اختیار است و می تواند با وجود مهیّا بودن زمینه های گناه خود را کنترل کرده و مرتکب گناه نشود. چنانکه بسیاری از افراد مؤمن بویژه جوانان مؤمن در روز با موارد زیادی از این صحنه ها مواجه می شوند ولی از آنها چشم برداشته و مرتکب گناه نمی شوند.
2. هر گناهی دارای آثار منفی مخصوصی است. نگاه به زنان نامحرم از روی لذّت و شهوت هم آثار منفی در زندگی فردی و اجتماعی انسان بجا می گذارد. به عنوان نمونه، به برخی از آنها از نگاه روایات اشاره می شود:
امام علی (ع) می فرمایند:« هر کس چشم خویش را آزاد گذارد، همیشه اعصابش ناراحت است». [1]
امام صادق (ع) نیز در این باره می فرمایند: «نگاه به نامحرم، تیری از تیرهای مسموم شیطان است و چه بسا یک نگاهی که حسرتی طولانی بر جای گذارد».[2]
و همچنین آن حضرت فرمودند:«نگاه پیاپی [به نامحرم]، بذر شهوت را در دل می افشاند و همین امر برای هلاکت بیننده اش کافی است». [3]
3. اگر کسی در دوران قبل از ازدواج به زنان نامحرم نگاه از روی لذّت و شهوت نماید و از این کار توبه نکرده و ادامه دهد، ممکن است در دوران بعد از ازدواج نیز نگاه های حرام او استمرار داشته و چه بسا بیشتر شود که تأثیر منفی آن در محبت متقابل بین او همسرش غیر قابل انکار است و حتی ممکن است منجر به اختلاف و جدایی شود.
پی نوشتها:
[1]. ثقة الاسلام کلینى، الکافی، ج 8، ص 23، دار الکتب الإسلامیة، تهران، 1365 ش.
[2]. مجلسى، محمدباقر، بحار الأنوار، ج 101، ص 40، مؤسسة الوفاء بیروت، لبنان، 1404 ق.
[3]. شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، ج 4، ص 18، ح 4970، انتشارات جامعه مدرسین قم، 1413 ق.
منبع: www.islamquest.net
شرح پرسش:
از زمانی که از درب ورودی دانشگاه وارد می شوم، تا زمانی که خارج می شوم، خود خوری می کنم. چون وضع حجاب، رفتار، صحبت کردن دختران دانشگاه خیلی خراب است. بعضی اوقات دختر های بد حجاب مرا دچار لغزش می کنند. وقتی که از دانشگاه خارج می شوم چنان پریشان و ناراحت می شوم که چرا باید دانشگاه اسلامی اینجوری باشد؟! بعد از آن، لغزش هایی را با توجه به شرایط بد دانشگاه مرتکب شده ام. این موضوع کثیف گاهی اوقات هم تکرار می شود. می خواهم بدانم که آیا این لغزش ها تأثیری بر محبت من برهمسر آینده ام که فعلاً دررویاهایم هست، دارد یا خیر؟ و باتوجه به اینکه گناهان به هم پیوسته بوده و به یکدیگر ربط دارند درآینده در مواضع سیاسی من تأثیری می گذارد یا خیر؟
پاسخ اجمالی:
به طور کلی، تنفّر و انزجار قلبی نسبت به بد حجابی ها و گناهان دیگران روحیه بسیار پسندیده ای است.
هر انسان بالغ و عاقلی خود پاسخ گوی اعمال خود بوده و دارای اختیار است و بد حجابی های برخی از زنان دلیل بر این نمی شود که افرادی مجاز باشند به آنها نگاه هوس آلود کرده و مرتکب لغزش و گناه شوند، بلکه هم زنان و دختران بی حجاب و بد حجاب و هم کسانی که به آنها نگاه هوس آلود دارند معصیت کرده اند.
باید توجه داشت که هر گناهی دارای آثار منفی مخصوصی است. نگاه به زنان نامحرم از روی لذّت و شهوت هم آثار منفی در زندگی فردی و اجتماعی انسان بجا می گذارد.
پاسخ تفصیلی:
پاسخ به پرسش مطرح شده به شرح زیر است:
1. به طور کلی، این روحیه بسیار پسندیده است که انسان در برابر بد حجابی ها و گناهان دیگران ناراحت شود و تنفّر و انزجار قلبی نسبت به این گونه اعمال داشته باشد. بد حجابی و بی حجابی زنان علاوه براین که خود یک گناه است، زمینه گناه دیگران را نیز فراهم می کند. اما این نکته دلیل نمی شود که مردان نامحرم مجاز باشند به آنها نگاه های هوس آلود و شهوانی داشته باشند.! بلکه هر انسان بالغ و عاقلی خود پاسخ گوی اعمال خود می باشد؛ چرا که انسان دارای اختیار است و می تواند با وجود مهیّا بودن زمینه های گناه خود را کنترل کرده و مرتکب گناه نشود. چنانکه بسیاری از افراد مؤمن بویژه جوانان مؤمن در روز با موارد زیادی از این صحنه ها مواجه می شوند ولی از آنها چشم برداشته و مرتکب گناه نمی شوند.
2. هر گناهی دارای آثار منفی مخصوصی است. نگاه به زنان نامحرم از روی لذّت و شهوت هم آثار منفی در زندگی فردی و اجتماعی انسان بجا می گذارد. به عنوان نمونه، به برخی از آنها از نگاه روایات اشاره می شود:
امام علی (ع) می فرمایند:« هر کس چشم خویش را آزاد گذارد، همیشه اعصابش ناراحت است». [1]
امام صادق (ع) نیز در این باره می فرمایند: «نگاه به نامحرم، تیری از تیرهای مسموم شیطان است و چه بسا یک نگاهی که حسرتی طولانی بر جای گذارد».[2]
و همچنین آن حضرت فرمودند:«نگاه پیاپی [به نامحرم]، بذر شهوت را در دل می افشاند و همین امر برای هلاکت بیننده اش کافی است». [3]
3. اگر کسی در دوران قبل از ازدواج به زنان نامحرم نگاه از روی لذّت و شهوت نماید و از این کار توبه نکرده و ادامه دهد، ممکن است در دوران بعد از ازدواج نیز نگاه های حرام او استمرار داشته و چه بسا بیشتر شود که تأثیر منفی آن در محبت متقابل بین او همسرش غیر قابل انکار است و حتی ممکن است منجر به اختلاف و جدایی شود.
پی نوشتها:
[1]. ثقة الاسلام کلینى، الکافی، ج 8، ص 23، دار الکتب الإسلامیة، تهران، 1365 ش.
[2]. مجلسى، محمدباقر، بحار الأنوار، ج 101، ص 40، مؤسسة الوفاء بیروت، لبنان، 1404 ق.
[3]. شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، ج 4، ص 18، ح 4970، انتشارات جامعه مدرسین قم، 1413 ق.
منبع: www.islamquest.net
