پرسش :
در زمان مرگ چه اتفاقي رخ مي دهد؟
پاسخ :
ابتدا بايد دانست راهيابي انسان به جزئيات برزخ و به طور كلي عوالم غير مادي از طريق عقل ممكن نيست و راه، منحصر به مكاشفه و وحي الهي است مكاشفه هم چون داراي مشكلات عديده اي است از آن جمله كه مقام اطلاع بر واقعيت و دريافت آن با مقام تعبير و بيان آن متفاوت است و ذهنيات و سوابق آدمي در گونه فهم و تعبير از آن مكشوف تأثير مي گذارد قابل اعتماد نيست و تنها راه رسيدن به آن عوالم، وحي و امور وحياني است.
امام علي بن ابيطالب(ع) در خطبة 109 نهج البلاغه از يك زاويه به ترسيم اتفاقات زمان مرگ پرداخته است خلاصه فرمايشات ايشان در وصف چگونگي مرگ و مردن اين است كه: اندام هاي آنان سست و رنگ هايشان تغيير يافته و عوض مي شود با پيشرفت مرگ زبان از كار مي افتد اگر چه عقل و گوش باقي هستند و در اين حالت به فكر اموالي مي افتد كه آنها را از حلال و حرام جمع كرده است پس سخت پشيمان مي شود و به اين فكر مي كند كه عمر را در چه چيزي فنا كرده است و آرزو مي كند كه اي كاش اين مال مربوط به كساني بود كه بدان غبطه مي خوردند گوش او هم از كار مي افتد و مي بيند كه اطرافيان او زبان را مي چرخانند ولي نمي داند چه مي گويند و آخر كار چشم او هم از كار افتاده و روح از بدنش خارج مي شود.
از زاويه ديگر بنا بر روايات معصومين عليهم السلام در هنگام مرگ اعمال آدمي تجسم يافته و به صورت هاي زشت و زيبا با او ملاقات مي كنند.
بر اساس دسته اي ديگر از روايات در دم واپسين امامان معصوم عليهم السلام به ملاقات محتضر مي آيند كه اگر مؤمن باشد با گشاده رويي از او پذيرايي مي كنند و الّا نه.
بر اساس دسته اي ديگر از روايات در آخرين لحظات عمر آدمي، شيطان تمام حزب و قدرت خود را به كار مي گيرد تا گوهر ايمان را از كف او بربايد و كافر و بي دين او را روانه آخرت كند.
ابعاد وقايع هنگام احتضار فراوان است كه براي آشنايي بيشتر با آن، به كتب شهيد آيت الله دستغيب (معاد، برزخ ، 82 پرسش ، داستان هاي شگفت و... ) رجوع شود.
منبع:سایت انوار طاها
ابتدا بايد دانست راهيابي انسان به جزئيات برزخ و به طور كلي عوالم غير مادي از طريق عقل ممكن نيست و راه، منحصر به مكاشفه و وحي الهي است مكاشفه هم چون داراي مشكلات عديده اي است از آن جمله كه مقام اطلاع بر واقعيت و دريافت آن با مقام تعبير و بيان آن متفاوت است و ذهنيات و سوابق آدمي در گونه فهم و تعبير از آن مكشوف تأثير مي گذارد قابل اعتماد نيست و تنها راه رسيدن به آن عوالم، وحي و امور وحياني است.
امام علي بن ابيطالب(ع) در خطبة 109 نهج البلاغه از يك زاويه به ترسيم اتفاقات زمان مرگ پرداخته است خلاصه فرمايشات ايشان در وصف چگونگي مرگ و مردن اين است كه: اندام هاي آنان سست و رنگ هايشان تغيير يافته و عوض مي شود با پيشرفت مرگ زبان از كار مي افتد اگر چه عقل و گوش باقي هستند و در اين حالت به فكر اموالي مي افتد كه آنها را از حلال و حرام جمع كرده است پس سخت پشيمان مي شود و به اين فكر مي كند كه عمر را در چه چيزي فنا كرده است و آرزو مي كند كه اي كاش اين مال مربوط به كساني بود كه بدان غبطه مي خوردند گوش او هم از كار مي افتد و مي بيند كه اطرافيان او زبان را مي چرخانند ولي نمي داند چه مي گويند و آخر كار چشم او هم از كار افتاده و روح از بدنش خارج مي شود.
از زاويه ديگر بنا بر روايات معصومين عليهم السلام در هنگام مرگ اعمال آدمي تجسم يافته و به صورت هاي زشت و زيبا با او ملاقات مي كنند.
بر اساس دسته اي ديگر از روايات در دم واپسين امامان معصوم عليهم السلام به ملاقات محتضر مي آيند كه اگر مؤمن باشد با گشاده رويي از او پذيرايي مي كنند و الّا نه.
بر اساس دسته اي ديگر از روايات در آخرين لحظات عمر آدمي، شيطان تمام حزب و قدرت خود را به كار مي گيرد تا گوهر ايمان را از كف او بربايد و كافر و بي دين او را روانه آخرت كند.
ابعاد وقايع هنگام احتضار فراوان است كه براي آشنايي بيشتر با آن، به كتب شهيد آيت الله دستغيب (معاد، برزخ ، 82 پرسش ، داستان هاي شگفت و... ) رجوع شود.
منبع:سایت انوار طاها
