پرسش :
چرا معاد جزو اصول دين است؟
پاسخ :
پاسخ اين سؤال را به نقل از استاد شهيد مطهري بيان مي كنيم:
اينكه علماى اسلام معاد را از اصول دين قرار داده اند ولى ساير ضروريات را از اصول دين قرار نداده اند اين سؤال را خيلى از ما مى كنند كه چرا معاد را جزء اصول دين قرار داده اند در حالى كه شهادتين كه انسان با آن مسلمان مى شود دو چيز بيشتر نيست: اشْهَدُ انْ لا الهَ الَّا اللَّه، اشْهَدُ انَّ مُحَمَّداً رَسولُ اللَّه. آدمى كه به پيغمبر ايمان داشته باشد، به هر چه پيغمبر گفته (اگر برايش ثابت شود كه پيغمبر گفته، مخصوصا اگر ثبوتش به حد ضرورت و بداهت برسد) ايمان پيدا مى كند. پس بايد بگوييم اصول دين دو چيز بيشتر نيست: توحيد و نبوت. معاد فرع و طفيلى نبوت است؛ يعنى چون به نبوت اعتقاد داريم و پيغمبر از معاد خبر داده، به معاد هم اعتقاد داريم؛ همان طور كه چون پيغمبر گفته اند نماز واجب است، به نماز اعتقاد داريم و نماز از ضروريات است.
اين ايراد وارد نيست، چون علت اينكه مسلمين معاد را جزء اصول دين قرار داده اند اين بوده كه اسلام درباره معاد يك امر علاوهاى از ما خواسته؛ يعنى نخواسته ما فقط آن را به عنوان يكى از ضروريات اسلام و به طفيل قبول نبوت، قبول كرده باشيم، بلكه خواسته به آن مستقلا ايمان و اعتقاد داشته باشيم «2». و لهذا قرآن بر قيامت استدلال مى كند (چه آن نوع استدلالى كه پايه آن توحيد است و چه آن استدلالى كه پايه آن نظام خلقت است «3») ولى بر روزه استدلال نمى كند.
پس سرّ اينكه معاد را جزء اصول دين قرار داده اند اين بوده كه راه استدلال بر آن- لا اقل تا اندازه اى- باز بوده و قرآن مى خواسته است كه مردم به قيامت [به عنوان يك مسأله مستقل] اعتقاد پيدا كنند. (1)
پي نوشت:
1. مجموعه آثار استاد شهيد مطهرى، ج4، ص 530
منبع:سایت انوار طاها
پاسخ اين سؤال را به نقل از استاد شهيد مطهري بيان مي كنيم:
اينكه علماى اسلام معاد را از اصول دين قرار داده اند ولى ساير ضروريات را از اصول دين قرار نداده اند اين سؤال را خيلى از ما مى كنند كه چرا معاد را جزء اصول دين قرار داده اند در حالى كه شهادتين كه انسان با آن مسلمان مى شود دو چيز بيشتر نيست: اشْهَدُ انْ لا الهَ الَّا اللَّه، اشْهَدُ انَّ مُحَمَّداً رَسولُ اللَّه. آدمى كه به پيغمبر ايمان داشته باشد، به هر چه پيغمبر گفته (اگر برايش ثابت شود كه پيغمبر گفته، مخصوصا اگر ثبوتش به حد ضرورت و بداهت برسد) ايمان پيدا مى كند. پس بايد بگوييم اصول دين دو چيز بيشتر نيست: توحيد و نبوت. معاد فرع و طفيلى نبوت است؛ يعنى چون به نبوت اعتقاد داريم و پيغمبر از معاد خبر داده، به معاد هم اعتقاد داريم؛ همان طور كه چون پيغمبر گفته اند نماز واجب است، به نماز اعتقاد داريم و نماز از ضروريات است.
اين ايراد وارد نيست، چون علت اينكه مسلمين معاد را جزء اصول دين قرار داده اند اين بوده كه اسلام درباره معاد يك امر علاوهاى از ما خواسته؛ يعنى نخواسته ما فقط آن را به عنوان يكى از ضروريات اسلام و به طفيل قبول نبوت، قبول كرده باشيم، بلكه خواسته به آن مستقلا ايمان و اعتقاد داشته باشيم «2». و لهذا قرآن بر قيامت استدلال مى كند (چه آن نوع استدلالى كه پايه آن توحيد است و چه آن استدلالى كه پايه آن نظام خلقت است «3») ولى بر روزه استدلال نمى كند.
پس سرّ اينكه معاد را جزء اصول دين قرار داده اند اين بوده كه راه استدلال بر آن- لا اقل تا اندازه اى- باز بوده و قرآن مى خواسته است كه مردم به قيامت [به عنوان يك مسأله مستقل] اعتقاد پيدا كنند. (1)
پي نوشت:
1. مجموعه آثار استاد شهيد مطهرى، ج4، ص 530
منبع:سایت انوار طاها
