پرسش :

«سَیّد» که از القاب امام زمان (عج) است، به چه معناست؟

پاسخ :
هر چند، تمام امامان و همچنین فرزندان از نسل آنان، به «سید» شهره‌اند امّا این نام، یکی از القابی است که به طور خاص برای حضرت بقیة الله ارواحنا له الفداء مطرح گشته است.
سید به معنای بزرگ و سرور است و در بسیاری از احادیث به جای بردن نام حضرت مهدی (عج) به نام «سید» بسنده کرده‌اند.
امام حسن عسکری علیه السلام در آخرین دقائق عمر خود، به خاطر سم، احساس تشنگی می‌کردند. در همین حال، رو به فرزند و نور دیده‌ی خویش کردند و فرمودند: «ای سید خاندان خود! کمی به من آب بده که من به سوی پروردگارم سفر خواهم کرد.» (1)
در بیان چرایی اطلاق نام سید بر حضرت مهدی (عج) چند دلیل را می توان ذکر کرد: (2)
نخست: یکی از معانی سید، رییس بزرگ است که در میان قوم خود مورد اطاعت واقع می‌شود. از آنجایی که در هنگامه‌ی ظهور، حضرت مهدی (عج) نه تنها در میان قوم خود، بلکه در تمامی عالم، مورد اطاعت قرار می‌گیرند، نام «سید» را بر ایشان نهاده‌اند.
دوم: یکی از معانی سید، «موفق شده در خیرات» است. در زمان ظهور حضرت صاحب الامر (عج)، به واسطه‌ی نور خداوند، انواع خیرات و برکات، از علوم و معارف گرفته تا ارزاق و نعمات آشکار می‌شود که از زمان حضرت آدم (ع)، بی‌سابقه است. به عبارت دیگر، هیچ‌کس به غیر از مولای ما، موفق به آشکار کردن این مقدار از خیرات و برکات نشده است و نعماتی که شرح آن مفصل است، تنها به دست ایشان گشوده می‌گردد. از همین رو، ایشان را «سید» خوانده‌اند.
سوم: یکی از معانی سید، حلیم و بردبار و تحمل کننده‌ی اذیت‌هاست. از زمان شهادت امام حسن عسکری (ع) تا امروز، حضرت مهدی (عج) از دوست و دشمن آزار و اذیت دیده‌اند و با قلب صبور خویش، بردباری ورزیده‌اند. مشخص است که سید در این معنا نیز، می‌تواند بیان‌گر حالات حضرت مهدی (عج) و یکی از اسامی ایشان باشد.

پی‌نوشت‌ها:
1. غیبت طوسی، ص 273؛ به نقل از سعیدی، احمد، اوصاف المهدی، ص 74
2. کل موارد به نقل از نهاوندی، علی اکبر، العبقری الحسان، ج 2، صص 113- 115