پرسش :

اگر باید زمین پر از ظلم شود تا امام زمان ظهور کنند، نشر احسان فایده دارد؟

پاسخ :
شرح پرسش:
اگر ظهور حضرت مهدی علیه السلام همراه و ملازم پر شدن زمین از بیداد و ستمگری است، آیا کوشش در راه نشر احسان و نیکی و تقوا فایده دارد یا خیر؟

پاسخ:
اولا، تنها ظرف حتمی و غیر قابل تغییر ظهور، پر شدن جهان از ستم نیست. بلکه ظهور، ظرف دیگری هم دارد که صلاح گروهی از مردم و آمادگی بشر برای پذیرش حکومت عدل و جهانی امام زمان علیه السلام است.1
ثانیا، دو واقعیت ستم و پر شدن، از امور نسبی اند.
ثالثا، سخن عقل و فطرت و نیز ندای تربیتی تمامی انبیا و اولیا این است:
حتی اگر تمام اقطار جهان را فساد و ستم فرا گرفت، هرگز نباید از تلاش در راه اصلاح فرد و جامعه دریغ کرد. تجربه نیز نشانگر ثمرات تلاش های آن بزرگواران در همین موقعیت های حساس است. چه بسیار انسان های پاک و والا را که علی رغم اکثریت فاسد و جریان فراگیر فساد اجتماعی در همین موقعیت ها تربیت کرده و به جامعه تحویل داده اند.
رابعا، مصلحان و مربیان بشریت چنین توصیه کرده اند:
انسان های متقی در راه اثرگذاری در محیط تلاش و کوشش کنند نه این که خود تحت تاثیر محیط و جامعه باشند.
امر به معروف و نهی از منکر را در اولویت قرار داده هیچ گاه آن ها را ترک نکنند.
هرگز از روح و تاییدات خداوندی ناامید نگردند که این یاس خود از گناهان کبیره محسوب می شود.2

در بیان وظایف چشم به راهان در ضمن احادیث چنین آمده است:
امام باقر علیه السلام درباره ی این آیه که می فرماید:«ای مومنان! صبر پیشه کنید و یک دیگر را به آن توصیه کنید و ارتباط یابید.»3، فرمودند:«منظور این است که بر انجام واجبات شکیبا باشید، بر دشمنان خود صبر پیشه کنید و با امام چشم به راه خود مرتبط باشید.»4

همچنین امام صادق علیه السلام فرمودند:
« آن کس که دوست دارد از یاران قائم ما باشد باید که چشم به راه باشد، به پارسایی و حسن خلق رفتار کند و. ..»5

نتیجه این که ظهور و حکومت حضرت مهدی علیه السلام دو ظرف دارد، ظرف انتخابی ما ـ که صلاح و تقوا است ـ و ظرف قهری ستم که نتیجه ی عدم کوشش و تلاش مردم و روند عادی روزگاران است. به حکم عقل و دستورات شرع، انسان های دوران غیبت مأمورند که ظرف اول را درباره ی خود و سپس دیگران ایجاد و آماده سازند.

در این زمینه، ‌نگاه کنید به:
ـ منتخب الاثر (عربی): صص 500 ـ 493.
ـ ترجمه ی مکیال المکارم: صص 613 ـ 165.
ـ معرف امام عصر علیه السلام: صص 312 ـ 219.
ـ مهر محبوب: صص 114 ـ 88 و صص 268 ـ 258.

پی‌نوشت‌ها:
1.ر.ک. منتخب الاثر، ص 496، ح 8.
2. یوسف(12)، آیه 87 (لا تیاسوا من روح الله).
3. آل عمران(3)، آیه 200.
4. المحجه البیضا، ص 52.
5. منتخب الاثر، ص 497، ح 9.
منبع: www.mouood.org